DE ALLES-IS-ANDERS-SHOW

Wopke Hoekstra wordt het dus niet. Hoe jammer is dat, en ik meen het. Vooral de reden waarom – hij voelt zich meer bestuurder dan beroepspoliticus – is een uitspraak die ik in Haagse kringen zou koesteren. Juist dán moet je het doen, Wopke! Maar hoe typerend is het dat kennelijk geen enkele CDA-coryfee (wie zijn dat trouwens, behalve Hoekstra zelf, met op ruime afstand Hugo de Jonge en nog een paar kilometer verderop Mona Keijzer) heeft geprobeerd om Hoekstra op andere gedachten te brengen?

Wopke Hoekstra. Kennis, uitstraling, niveau, persoonlijkheid, representatief, verstandig en communicatief. Kent daarnaast van binnenuit het bedrijfsleven, waar hoe dan ook het geld wordt verdiend. Heeft dus niet alleen maar verstand van uitgeven, maar ook van de winst- en verliesrekening. Noem mij twee, drie andere mensen rond het Binnenhof voor wie datzelfde geldt.

Zet dat af tegen onder andere de ijdelheid van Hugo de Jonge, en je herkent de gemiste kans. Nu maar hopen dat D66 kiest voor Sigrid Kaag, anders wordt het Mark Rutte en zijn VVD wel heel erg gemakkelijk gemaakt. Straatlengtes en meer. Want ook bij de PvdA hebben ze geen verstand van mensen, omdat ze daar al hebben gekozen voor Lodewijk Asscher en Ahmed Aboutaleb compleet links laten liggen. Maar daarover heb ik hier eerder al geschreven.

Hoe interessant was het geweest. Hoekstra, Kaag, Aboutaleb en Rutte, als die laatste in dat kwaliteitsrijke strijdtoneel nog wel zou willen acteren. Dikke kans dat hij op 4 zou eindigen, wat overigens niet wil zeggen dat hij bij de verkiezingen ook de vierde partij zou worden. Want dat geloof ik niet. Maar in dit scenario vervagen uiterst dubieuze figuren als Wilders en Baudet, het totale gebrek aan niveau van Klaver wordt pijnlijk zichtbaar en absolute losers als ‘gekke Henkie’ Krol en Marijnissen komen überhaupt niet meer aan tafel. Wat zegt u, dat ik de ChristenUnie vergeet? Nee hoor, maar dat is een partij die altijd zoveel stemmen krijgt als er mensen wonen in Zeeland, West-Brabant, door – schuin onder Rotterdam – , via de Utrechtse Heuvelrug, naar de Veluwe en verder naar het noordoosten van dit Koninkrijk. Oftewel, bij geboorte en geografisch bepaald. Daar gaat het niet om visie, beleid of personen en al helemaal niet om intelligentie.

Gemiste kans. Dit land krijgt de regering die het verdient.

Glasgow, bij uitstek stad van vergane glorie. Maar als je geen hoop houdt, wat blijft er in godsnaam dan nog over?

Het Verenigd Koninkrijk is ook zo’n land met zo’n regering. Ze hebben daar in ruime meerderheid en dus overtuigend gekozen voor Boris Johnson, en natuurlijk ook voor de brexit. De alles-is-anders-show. Maar niet heus. Stom toevallig stuitte ik op een serie bij de NPO van Tom Egbers, Toms Engeland. Ik wist helemaal niet dat dat programma bestond, en zelfs al in 2018 is uitgezonden. Het wordt nu herhaald. Tom Egbers, die laat zien en horen wat hij allemaal in huis heeft. Zo is hij de beste presentator die Zomergasten nooit heeft gehad. De opvolger van Toms Engeland, Toms Ierland, heb ik eind vorig jaar al met buitengewone belangstelling gevolgd. Die reportages klopten van alle kanten. Zo is het, in Ierland. Dat voelen we, en dat gebeurt er (niet). Real life.

En zo is het dus ook met Toms Engeland. Waar ook in 2018 al veel meer dan een miljoen kinderen zonder ontbijt naar school gingen. Dat kwam tijdens de lockdown twee jaar later nog eens extra onder de aandacht, want hoe moest dan nou, met die kinderen? Niet meer naar school, dan ook niet meer eten.

Dit is West-Europa, één van de rijkste gebieden op de wereld. Het is erger dan schrijnend. Doet me denken aan mijn bezoek vorig jaar aan steden als Glasgow en Dundee. Je kunt er de armoede van de straat af scheppen. Geen ontbijt, dan ook geen fatsoenlijke opleiding. Uiteraard gebroken gezinnen, werkeloosheid, drugs en andere verslavingen. Rood, paars en blauw geverfde haren en een lijf vol tattoos. Het is de bekende collage van “het rijke westen”. Ja, we hebben het goed voor elkaar. Alles komt goed, we maken meters. Maar er wordt niet bijgezegd waar naar toe. Zeg niet dat het om een momentopname gaat, of dat het uitzonderingen zijn. Niet minder dan 20% leeft in het rijk van Boris onder de armoedegrens, moet het doen met voedselhulp. Dat zijn er zo’n 14.000.000.

En Tom Egbers brengt het fantastisch in beeld.

We kunnen ons niet permitteren politici te kiezen die het verstand hebben van een garnaal. Of laat ik tot besluit de wijsheid van de Dalai Lama aanhalen: “Ik geloof dat de 21e eeuw de belangrijkste eeuw kan worden in de menselijke geschiedenis. Of deze visie nu realistisch is of niet, het kan geen kwaad om ons daarvoor in te spannen”.

Dus, Wopke?

Wat vind je eigenlijk zelf?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.