Wat ben ik blij met de komst van Frans Timmermans. Eindelijk iemand die ons begrijpt. Ook iemand die de taal spreekt. Als er iemand is die ons uit het dal kan trekken, dan is het wel deze opmerkelijke politicus.
We zijn er met z’n allen heel erg aan toe. Begrip, verbinding en een nieuwe focus op prestatie. Niet van een enkel individu, of bepaalde groepen. Maar van ons als team, als geheel. Want we zijn zo sterk als de zwakste schakel. Met elkaar worden we beter, en dat is iets waar we al heel veel jaren naar uit kijken.
Niets hebben we aan die verhalen uit je Europese, politieke carrière. Laat ze maar kletsen, Frans. Wij weten dat het allemaal anders is. Je bent weggezet als tassendrager van Ursula von der Leyen, van wie je – dat moet gezegd – destijds smadelijk hebt verloren in de race om het voorzitterschap van de Europese Unie. Maar nu word je ónze, eigen voorzitter.
Als het een beetje meezit, en daar ben je zo langzamerhand wel aan toe, loop jij straks met onze vlag voorop. Jawel, je hebt daar in Brussel juist volop geleverd. In een zware dubbelfunctie, dus niet alleen maar als dat zo vaak gehoorde ‘tassendrager’, wat flauw van al die mensen, maar ook als klimaatpaus. Dat opent zoveel perspectieven. Vanaf nu zullen we er met z’n allen naar streven, dat het gras bij ons groener zal zijn dan bij de buren, zeg maar gerust: de concurrenten. Want ik weet dat jij ons op de eerste plaats zult zetten. Niet alleen op het hoofdveld, waar altijd de hele pers op duikt, waar de socials hun ding doen en waar dus roddel en achterklap aan de orde van de dag zijn. Jij trekt je daar niets van aan, je bent gepokt en gemazeld, en bezoekt dus ook regelmatig al die bijvelden, waar verder niemand uit jouw categorie ooit wezenlijke belangstelling voor heeft getoond. Frans is Frans. Dat waarderen we zo aan jou! Op naar verdere vergroening, in de meest letterlijke betekenis.
Nukkige brombeer en drammerige klimaatbureaucraat. Jij wordt er alleen maar sterker van. Daar kunnen we niet alleen, maar moeten we ook met z’n allen een voorbeeld aan nemen. En dat je niet tegen kritiek kunt, dat je alleen maar vrienden om je heen verzamelt en je aan alle kanten indekt tegen mogelijke oppositie, moeten we dat niet juist heel erg waarderen? Omdat iedereen ons op voorhand als klein en onbetekenend wegzet, al zoveel jaren. Waar we vroeger om alle prijzen hebben gevochten! Die tijden komen terug. Zoals jouw collega Jan-Peter Balkenende dat ooit pleegde te noemen: die goeie ouwe tijd van de VOC. Mijn god, wat zijn we daar aan toe. Het is al zo lang geleden.
Een vadsige tuinkabouter, met volledig bijpassende baard? Bah! Zo laag. Wij geloven niet in sprookjes. Daarom: stevige persoonlijkheid. Laat zich niet van de wijs brengen. Natuurlijk maak je daar geen vrienden mee. Maar daar komen ze nog wel achter. En last but not least: je spreekt je talen. Vloeiend. Gezien het lonkende perspectief, is dat meer dan alleen maar meegenomen. Jij zet ons opnieuw op de kaart.
Frans, we kunnen niet wachten tot je hier aan de slag gaat. Als voorzitter van Roda JC.
Ton Westphal + No Nonsense ++ 