Ben er helemaal niet gerust op. Op het moment dat dit bericht je bereikt, zouden we zomaar in een nieuwe semi-wereldoorlog kunnen zitten. Het is minder een kwestie van weken of dagen. Iedere minuut kan de vlam in die pan slaan.
Het feit dat Israël vandaag een week geleden is binnengevallen door fanatieke moslims, die vervolgens dood en verderf zaaiden, doet veel met land en bevolking. En met mij. De vergelijkingen zijn de afgelopen dagen al talloze malen de revue gepasseerd. Met de vestiging van de staat Israël, met de holocaust. Het zijn die vreselijke verschillen van vandaag, tussen alles en iedereen. Overal. Je bent voor of je bent tegen, ja en nee. Polderen is iets uit ver vervlogen tijden, niet alleen binnen Nederland. De ravijnen waar ik eerder op deze site over heb geschreven. Ravijnen van verschil, inmiddels kennelijk onoverbrugbaar. Iedereen op zoek naar zijn eigen gelijk, en als ik het niet heb dan dwing ik het toch gewoon af? En het gaat maar door. Het gaat maar door. Totdat het met een harde, vernietigende klap ophoudt.
Nou moet ik zeggen dat zo’n oorlog wel op een heel goed moment komt. Want wie heeft het nog over Oekraïne? De schurk Vladimir Poetin is ingeruild voor een andere schurk, Ali Khamenei. Iran wilde altijd al Israël vernietigen. Je moet het ijzer smeden als het heet is, zo weten ze ook daar.
Aan beide kanten worden mensen in officiële verklaringen vergeleken met beesten. Dan zijn de gevolgen straks kennelijk minder erg. De dreigementen volgen elkaar in een nooit eerder gezien tempo op. Nee, dit gaat helemaal fout. Want op een zeker moment is er geen weg terug meer. Dat moment wordt nu aan beide zijden van het conflict in een onvoorstelbaar hoog tempo opgezocht. Nee, foute constatering. Dat moment is al gepasseerd.
Er ís geen weg meer terug. Geldt in letterlijke zin voor de Gazanen, en in wezen net zo letterlijk voor Israël en Iran. Want zij zijn natuurlijk de hoofdrolspelers. Vergeet Hamas. Vergeet Hezbollah. Het is Iran. Waar Amerika zich heeft vereenzelvigd met de natuurlijke Israëlische bondgenoot, en het grootste vliegdekschip ter wereld niet toevallig klaar heeft liggen in de oostelijke Middellandse Zee, een bootje van 11 miljard: de USS Gerald R. Ford.
Wie vindt de nooit geziene inflatie waar de wereld mee te kampen heeft, nu nog relevant? Wie luistert daar nog naar, vindt het gevaarlijk en ontwrichtend? Of het gebrek aan een voorzitter van het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden, waardoor de gehele Amerikaanse politiek wordt gegijzeld. Nog groter, als we toch in de Verenigde Staten zijn, de aanstaande presidentsverkiezingen. Donald Trump zou volgens de peilingen van vóór vorige week gewoon winnen.
Never waste a good crisis.
Die hele energietransitie? De milieuproblematiek, een wereld aan oceanen die opwarmen in een ongekend tempo. Planet Earth, die al enkele weken geleden zijn max heeft bereikt in voorzieningenniveau. En het is nog maar oktober.
Ondertussen sluiten scholen en musea in het zogenaamde Vrije Westen voor onbepaalde tijd. Het zal volgende week misschien wel beter zijn. Het spijt me, het wordt even niet beter. De terrorismedreiging verscheurt samenlevingen. Wij tegen zij. Mensen zijn bang, en niet zonder reden. Frankrijk roept 7.000 militairen op omdat die samenleving al decennia bestaat uit moslims en niet-moslims. Want dat is de scheiding, het ravijn. Vechten, vermoorden en vernietigen. Of praten en luisteren. Maar iedereen is tegen iedereen. We zoeken wanhopig wat aansluiting, de enige reden waarom Ursula von der Leyen deze week naar Tel Aviv is afgereisd. Maar wat is het waard? Wat moet dat moet, en dat is vernietiging van de ander. Omdat het niveau, het talent en de creativiteit voor enige andere oplossing al veel te veel jaren ontbreken.
Mijn god, waarom moet ik de laatste maanden zo vaak terugdenken aan de ontmoeting met die bijzondere vrouw? Ze straalde, op zo’n prachtige dag. Het was het jaar 2020. En ze sprak over het tijdperk van Aquarius. Alles zou veranderen, “kijk naar die lucht, die kleuren. De kracht van de zon!”. Ze vertelde erbij dat het allemaal beter zou worden, vanaf nu. Inmiddels hebben we corona gehad (gehad?), heeft Donald Trump welbewust geprobeerd een Amerikaanse burgeroorlog te ontketenen, is Poetin Oekraïne binnengevallen en Iran Israël.
Zijn we nu bij het einde gekomen?
Ton Westphal + No Nonsense ++ 