Het was gisteravond weer erg laat. En in dit geval niet omdat dat gewoon al jaren mijn dagelijkse, of beter gezegd nachtelijke ritme is, maar vanwege een verrassend telefoontje. Zo laat, ik schrok ervan. Ik mag niet zeggen dat Louis van Gaal het even niet meer zeker wist, maar hij wilde wel bevestiging. Louis was zoekende. Naar de beste oplossing, nu, voor zijn zo geliefde Ajax. En dus belde hij mij.
Natuurlijk weet Louis dat we samen een haat-liefde relatie hebben. Anderzijds hecht hij zeer – zeker in deze omstandigheden – aan mijn professionele mening. We hebben zo’n drie kwartier met elkaar gebeld. Dat was intensief, zo kan ik je wel bevestigen. Daarna moest ik de hond nog uitlaten, en wilde ik niet opnieuw mijn laptop opstarten. Die was voor het telefoontje al uitgezet. Ik was klaar met de dag. Tot dat belletje.
Ik ben dus gaan slapen, heerlijk, in de wetenschap dat ik vandaag ook nog wel even tijd zou hebben om dit stukje te tikken. Uit de school klappen, in mijn positie? Niks van dat alles, het is in overleg met Louis. En ik weet wat hij gaat doen. Bovendien betaalt Ajax, noch Louis persoonlijk mij voor dit advies. Het is een vriendendienst, dat is die liefdeskant van onze relatie. Dick Advocaat wordt binnen enkele uren aangesteld. Om te redden wat er nog te redden valt.
Zo wordt alweer een maatschappelijk instituut door senioren uit de shit getrokken.
Omdat ‘de jeugd’ wel alles weet, maar niks kan.
Michael van Praag, Leo van Wijk, Louis van Gaal en Dick Advocaat.
Wat een mooi rijtje is dat!
Zeventig is het nieuwe zestig, inderdaad.
Na de afzegging door Dick van Curaçao, was het natuurlijk al wel duidelijk. Hier speelde wat anders, en veel meer. Wie wil er nou niet als 76-jarige op een relatief welvarend eiland in de Cariben zitten? In een ligstoel, onder een volwassen palmboom en aan een cocktail? Een mooiere plek om je carrière af te sluiten is er niet, terwijl je ondertussen ook nog een prestatie zou kunnen neerzetten. Want Curaçao wil serieus het WK 2026 halen. Maar je hebt uitdagingen, en uitdagingen.
Ik weet dat er rond die tijd al contacten waren tussen Ajax en Dick. Wat als, is al vele malen tussen hen besproken. Maurice Steijn zou het niet gaan redden, maar we geven het in deze vreselijke omstandigheden toch een kans. Steijn doet het als straatvechtende Hagenees relatief goed in de media, die willen we niet tegen krijgen. Maar dat moment gaat natuurlijk komen. Blijf jij dan beschikbaar? Dick is erg van de centen, dus de afzegging door hem van “Curaçao” kost Ajax een prijs. Maar die financiële tegemoetkoming valt weg als het inderdaad tot een interim-contract komt.
Wat is dat toch een knuffelbeer, die Dick. Met zijn eeuwige sjaal zodra het ook maar een beetje guur wordt. Ik vind hem grappig. Vakmannetje pur sang, niet te onderschatten.
Maar vooral nog altijd zo opmerkelijk gedreven door geld en ambitie. Je kunt er van vinden wat je wilt, maar er is, zoals dat zo mooi heet “onder de gegeven omstandigheden” geen betere voor Ajax. En dat is precies wat ik heb bevestigd naar Louis. Hij zou vandaag die knoop gaan doorhakken.
Guus Hiddink, kwam ook nog even ter sprake. We hadden beiden onlangs die opmerking van hem gelezen, ergens in een Doetinchemse kroeg, dat hij voor iets heel speciaals nog wel uit zijn stoel wilde komen. Specialer dan Ajax wordt het niet, nergens. Maar alhoewel ze beiden 76 zijn, Dick en Guus schelen minder dan twee maanden, heeft Dick natuurlijk een veel jongere uitstraling. Hij oogt niet als een oude man. Hij stáát er, in woord, gebaar en houding. En ja, die sjaal krijgen we erbij.
Zo help ik toch mijn eigen cluppie. Zie dat dan maar als mijn ‘fee’. Want het Ajaxvoetbal zal onder Dick echt niet veel beter worden. Maar hij kan wel een elftal neerzetten, als het moet – en dat moet – rücksichtslos. Met Dick pak je punten. En dat vind ik voor het nieuwe weekeinde wel een lekkere gedachte.
Ik wens hem succes.
Ton Westphal + No Nonsense ++ 