Kan het niet laten. Heb voor het eerst sinds vele verkiezingen deze dinsdagavond weer even – nou ja, ‘even’ – een nationaal televisiedebat gevolgd. Niet helemaal, want dat kon ik niet aan. Op een gegeven moment maar weggelopen van mijn scherm om de vaatwasser te vullen, terwijl ik mezelf hoorde zeggen: “Wat een gelul!”. Die boze gezichtjes ook, en vooral dat vreselijke nee knikken als er weer wat over je wordt gezegd dat je niet aanstaat. Maar zo gaan die dingen.
Nou ja, na nog wat huiselijke werkzaamheden en het behandelen van de nodige mail, maar even naar mijn nieuwsbronnen gekeken voor het slapengaan. En toen was het al wel weer laat geworden. Ik zag de jongste peilingen, ook van na dat debat.
Met mijn zakjapanner (heet dat nou ‘archaïsch’ woordgebruik?) even een paar berekeningen gemaakt. Gewoon, aan de grote tafel. Een kind doet de was. Een normaal meerderheidskabinet blijkt vanavond laat niet mogelijk. Toch heeft (bijna) iedereen geroepen dat dat wel de bedoeling is, dat moet ik ze nageven. Als ze zich daar aan houden, al die belangrijke, zo betrouwbare lijsttrekkers, dan zal de PVV opnieuw worden uitgesloten, zonder dat ze het zo zullen gaan noemen. Lekker makkelijk, toch?
HATSEFLATS
Dan krijgen we Dilan Yeşilgöz als premier met 27 zetels, met Frans Timmermans in de bijwagen (23 zetels). D66 sluit aan, mede dankzij een verbluffend sterk optreden van Rob Jetten in dat dinsdagavonddebat. Ik was onder de indruk. Nee, echt waar. Hatseflats, tel er dus nog maar 10 zetels bij. Dan mag Pieter Omtzigt de hagelnieuwe, parlementaire meerderheid realiseren met de 18 zetels die hij met zijn Nieuw Sociaal Contract gaat binnenslepen.
Als je dan nu je eigen zakjapanner daar even op loslaat, dan zul je zien dat je tot 78 zetels komt. (Ik schat mijn lezers zo hoog in, dat ze het ook wel uit hun hoofd kunnen.) Genoeg om met trompetgeschal van start te gaan. Dus, nog even de rituele dansen na zo’n verkiezingsavond doorstaan, en het spel is op de wagen. Yeşilgöz-I.
Nederland zet opnieuw het equivalent van 25 zetels buiten spel. Zij behoren tot de vele miljoenen burgers, waar we allemaal zo graag naar luisteren en die we niet in de kou laten staan. Toch? Maar de reden daarvoor is, ik verklap het alvast want zo gebeurt het namelijk altijd, dat ‘we een coalitieland zijn en dat het land toch stabiel geregeerd moet worden’. Hier wat inleveren, daar wat eisen. Met vooral oog voor de ministersposten in eigen kring.
Het zij zo. En als ik het helemaal mis heb, dan komt dat omdat ik zoals je weet de nationale politiek niet meer volg. Maar ik houd wel van rekenen, al dan niet met de zakjapanner. Oh ja, zo’n kabinetje moet natuurlijk ook een naam krijgen. Wees ‘ns origineel: regenboogcoalitie.

