EEN UITWEG IS ER NIET MEER

“Maak je gordels maar vast, in Rotterdam, Washington, Brussel en Kiev. Want het gaat schudden. De voortdurende turbulentie, laat ik me nu maar op ‘The Donald’ richten, maakt iedereen ziek, zwak en misselijk. Meer dan sommigen zullen er ook aan sterven. Maar daar heeft Trump natuurlijk niks mee te maken. Make America Great Again.”

Dat schreef ik op 9 juni dit jaar, hier op deze site. Ik wist en weet het zeker. Opmerkelijk genoeg hebben maar heel weinig beleidsmakers, historici, politici, publicisten en buitenlandse correspondenten het over de terugkeer – en alle zekere consequenties daarvan – van Donald Trump op het uitvoerende wereldtoneel, straks op 20 januari 2025.

Na de mislukte aanslag van afgelopen weekeinde, zijn daar nu zelfs helemaal geen verkiezingen meer voor nodig. De traditionele staten waar republikeins wordt gestemd, stemmen straks op 5 november zoals gebruikelijk republikeins. Alle zogenoemde swing states gaan naar Trump en ook de staten waar sinds jaar en dag democratisch wordt gestemd, zijn absoluut niet meer zeker. De mensen daar gaan of niet (meer) stemmen, of kiezen nu toch maar voor Trump omdat ze hun (protest-)stem niet verloren willen laten gaan. Natuurlijk omdat ze doodziek zijn van de performance van Joe Biden. Dáár wil je niet meer bij horen. Dat is niet meer de man op wie je kunt bouwen, die je bij de hand neemt. Hij moet zelf, in de meest letterlijke betekenis, bij de hand worden genomen. Anders loopt hij de verkeerde kant op, valt hij om of mist hij het opstapje. En dat nog vier jaar? No way!

JOE EN JILL BIDEN

De Democraten hebben het allemaal aan zichzelf te wijten. Een dikke vijf jaar geleden heb ik nog een dringend beroep gedaan op Joe en Jill Biden, waarop ik deze reactie mocht ontvangen. Maar dat is vijf jaar geleden, en in zo’n periode kan er heel veel gebeuren. Met Amerika, dat er met zevenmijlslaarzen na het wanbeheer van Trump alleen maar op vooruit is gegaan. Maar ook met een ouder wordende president, die er met een ander paar van die zevenmijlslaarzen alleen maar op achteruit is gegaan. Dat laatste is natuurlijk niet zo gek, op zijn leeftijd en onder die voortdurende druk. Dan ga je vanzelf wel stotteren, en weet je het allemaal niet meer zo snel.

KAMALA HARRIS

Ik heb met Biden te doen. Zijn partij treft alle blaam. Want Kamala Harris had het nu natuurlijk over moeten nemen. Maar die is zo onvoorstelbaar onzichtbaar gebleven in de afgelopen vier jaar, dat zij op geen enkele manier nog een optie is. Terwijl juist Harris nu wel wordt genoemd als iemand die letterlijk en figuurlijk met goed fatsoen Biden zou kunnen/moeten opvolgen. Het is typerend voor de crisis waarin de Democraten verkeren. En daarmee Amerika. En daarmee de westerse wereld. De keuze voor Harris destijds is een faliekante mislukking. Een uitweg is er na de mislukte moordaanslag niet meer. Zij, de Democraten, en daarmee wij, argeloze westerlingen, zijn gezien.

Wat een ellende toch allemaal. Ik ben geen doemdenker, voel grote aversie tegen alle mogelijke complottheorieën en pretendeer ook niet altijd een heldere, glazen bol bij mij hier op tafel te hebben staan. Maar dat de wereld met Trump verder naar de kloten gaat, is voor mij wél kristalhelder.

Met grote gevolgen voor ons allemaal. Laten we ophouden met alle slappe discussies op nationaal en Europees niveau over non-onderwerpen, en ons voorbereiden op de nieuwe wereldorde, die slechts tot een nooit eerder geziene chaos zal leiden. Militair, politiek, milieu- en daarmee klimaat-technisch, financieel/economisch, sociaal/maatschappelijk. Brace, brace. Zijn toespraak, donderdag in Milwaukee, zou nu weliswaar zomaar eens verbindend kunnen worden, “voor alle Amerikanen”. Hij heeft toch al gewonnen, hoeft niet meer te domineren. Biden bestaat niet meer.

Dezer uren heeft hij James Vance aangewezen als zijn Vice President. Vance, die standaard J.D. Vance wordt genoemd, heeft zijn nieuwe baas nota bene ooit gekwalificeerd als een grote idioot en hem daarbovenop de Amerikaanse Adolf Hitler genoemd. Dat draagt allemaal bij aan de surrealistische staat waarin de wereld zich bevindt. In de kantlijn, de man is fel tegen steun voor Oekraïne.

Dit loopt niet goed af, ik ben erg pessimistisch. Ik plak hier voor de tweede keer in twee maanden dezelfde tijdteller. Tijd gaat snel. Kijk hoeveel dagen en uren je nog hebt om er iets aan te doen, met elkaar en anders maar ieder voor zich. Fight, flight, or freeze.