Hmm, ik betrap mij erop dat ik het schrijven van dit stukje al een paar dagen aan het uitstellen ben. Maar als ik nog weer wat langer wacht, dan is het al snel mosterd na de maaltijd. Dan zijn die competities in feite al gespeeld. Ja, het gaat vandaag over voetbal.
Dat die drie Nederlandse clubs, uit Amsterdam, Rotterdam en Eindhoven en alles en iedereen die zich daarmee verbonden voelt, zich toch zo druk maken om de deadline van weer een nieuwe transferperiode. De tientallen miljoenen vliegen in het rond. Huren, opties tot koop en bonussen beheersen de voetbalberichten. Nieuws, transfertalk en achtergrondverhalen. Iedere zichzelf respecterende columnist vindt er daarenboven ook wel wat van. Die gaat naar daar, dat gaat niet door en wie dan wel?
Het heeft die wereld in volledige greep. Daarom ook moet ik mij hiertoe aanzetten. Zo’n stukje. Terwijl de echte wereld in de brand staat. Letterlijk. Het complete Midden-Oosten, Oekraïne. Een hele enge oorlog met bommen en granaten en nog zoveel meer, die op ons deel van de wereld, strak aan de oostgrens van onze eigen EU letterlijk wordt uitgevochten. Met een buitengewoon ongewisse afloop. Ik heb er zoals jullie al wat langer weten absoluut geen goed gevoel bij, word er bij tijd en wijle heel onrustig van.
Ondertussen vertrekt Lutsharel Geertruida voor een slordige 20 miljoen van Feyenoord naar RB Leipzig, terwijl zijn contract al aan het aflopen was en het seizoen voor beide clubs ook al is begonnen. Ze kijken daar evenwel al lang niet meer op vijf of tien miljoen. Maar toch, op een dagje oostwaarts rijden van Leipzig tref je mensen die geen huis meer hebben, die geen boodschappen meer kunnen doen, die vaders, broers en zonen zien sterven zonder ook maar iets van uitzicht op verbetering, herstel, genezing. Dat dus.
Opium voor het volk. Maar nu we het toch daarover hebben, hoe zit het nou eigenlijk met die zo veelgeroemde jeugdopleidingen van die clubs? Die is zó goed, dat velen al zenuwachtig en hoogst opgewonden raken van een paar onuitspreekbare namen uit B- en C-selecties in verre landen. How low can you go? Wat doe je allemaal verkeerd?
Nou, dan lust ik er nog wel een paar.
Bijvoorbeeld Dennis te Kloese, de Machtige Man van Feyenoord. Hij, die denkt zo’n instituut te kunnen runnen als een Mexicaanse buurtsuper.
Hij is verantwoordelijk voor misschien wel de grootste fout deze eeuw op Zuid. De aanstelling, en dan ook nog voor drie jaar, van Brian Priske. Iedereen met ook maar een snufje mensenkennis zou kunnen zien dat Priske geen man is voor Feyenoord. Ik heb daar hier al over geschreven, dus laat verder maar. Maar nu we intussen allemaal wel tot die ontdekking zijn gekomen – ook bijvoorbeeld Quinten Timber in zijn rol als sterkhouder op het veld – , zijn we er mooi klaar mee. Het beste advies is afscheid nemen. Nu. Als ik kijk naar de loting voor de Champions League (wat een leuke, interessante nieuwe opzet is dat!) en de vier verliespunten in drie competitiewedstrijden, is het nog niet te laat. Als je wacht tot de spreekwoordelijke kerst, dan is alles al gespeeld en ben je dus ook overal klaar. Jammer. Zo hadden Frank Arnesen en Arne Slot dat niet bedoeld. Alles naar de kloten. Dennis te Kloten.
PAPPEN EN NATHOUDEN
In een echt voetballand, bij een echt grote voetbalclub, vliegen trainers er voor minder uit. Roger Schmidt verliest bij Benfica in vier duels vijf punten, maar wint op z’n sloffen met 5-0 van Feyenoord in de voorbereiding. Winnen van Feyenoord? En dan ook nog met die cijfers? Zegt niets, weet iedereen. En hij wordt dit weekeinde met pek en veren het Estádio da Luz uitgejaagd. Zo kan het dus ook. In plaats van pappen en nathouden. Ze weten daar dat hoop uitgesteld verlies is.
Omdat iedere medaille twee kanten heeft, is Schmidt nu wel ineens beschikbaar voor Feyenoord. Ik denk dat hij nog helemaal niet zo’n gekke optie is, met zijn Nederlandse ervaring en een ongetwijfeld bijzondere drive om iets te laten zien, om zijn gelijk te halen. Tegenover de PSV-familie, waar hij nooit lid van is geworden, én tegenover Benfica, beide belangrijke tegenstanders van Feyenoord de komende maanden.
Als Priske toch dit seizoen blijft, ik ben bang dat de gifbeker alweer helemaal leeg zal moeten worden gedronken, dan ga ik fors inzetten op een paar goksites. Maximaal vijf schamele punten voor Feyenoord in de CL. Een roemloze aftocht zonder tussenronde. Misschien wel de slechtst presterende club in dat hele circus: nummer 36. Ook dat is een goed opleverende gok. Zo blijven die potjes van Feyenoord voor mij toch nog spannend. En kan ik ook nog juichen, vanwege diezelfde club.
Mooi. Die verziekte voetbalwereld is immoreel en hartstochtelijk pervers. Dan ga ik vanmiddag kijken naar ManUnited-Liverpool.

