Oekraïne is niet meer, en binnenkort zou dat ook gemakkelijk voor Volodymyr Zelensky kunnen gelden. Aan dwarsliggers hebben Trump en zijn kompaan Vladimir Poetin geen enkele behoefte. En als ze erg in de weg gaan lopen, zoals Zelensky, moeten ze maar dood. Dan komen er zeker de door beide tirannen zo vurig gehoopte nieuwe verkiezingen, kan daar zelfs iets van legitimiteit op worden geplakt en heeft Poetin zijn vazal in Kiev. De situatie aan het front wordt bevroren. Wat nu door Rusland wordt bezet, blijft van Rusland.
Ik kan jullie melden: die “vrede” komt er, en snel ook. Maar dus onder volledig andere voorwaarden dan welke Europa in gedachten heeft, inclusief uiteraard Oekraïne zelf.
Alle miljarden die vanuit de rest van Europa naar Oekraïne vloeiden en nog altijd in omvang en belang toenemen – Europa gaat ook voor eigen gebruik niet langzaam, maar wel zeker de kant op van een oorlogseconomie – zijn weggegooid geld. Het heeft tot niets geleid en het zal dus ook niets meer opleveren. Die deal tussen de eerder genoemde dictators is al lang bezegeld.
Europa maakt zich terecht in sneltreinvaart op voor een situatie waarin de verschillende landen tezamen geopolitiek, economisch en defensie-technisch op eigen benen moeten kunnen staan. Want Amerika is de gevaarlijkste vijand. Onbetrouwbaar als de ratten. Na Oekraïne volgt Groenland. Trump gaat dat inlijven, op welke manier dan ook. Het is zijn geheel eigen ‘Oekraïne’, naar het beste voorbeeld van zijn vriend. Maar dan – een geluk bij een ongeluk – met zo veel minder mensen.
Ook de NAVO staat te trillen op haar grondvesten en verdragen. Het is maar een heel klein stapje voor Poetin om volgende week, of volgende maand, of volgend jaar Estland op een achternamiddag te bezetten. En toen? Trump wil dan pas in actie komen als hij de haven van Tallinn kan overnemen. En trouwens, jullie hebben ook nog wel wat hout, en mineralen. Niet zo waardevol als eerder in Oekraïne, maar we kunnen er toch wel wat van gebruiken. Want voor wat, hoort wat.
De atoomparaplu van Emmanuel Macron komt niet uit de lucht vallen. Laten we blij zijn dat we zo iemand hebben binnen ons werelddeel.
Evenwel, als we hem die volmacht geven, dan kan die straks naadloos overgaan op Marine Le Pen. En dat is nou weer iemand die net zo onbetrouwbaar is als Trump zelf. Dat willen we niet. Ze komen uit dezelfde familie, hebben een vergelijkbaar DNA. Victor Orban, Geert Wilders, Robert Fico, Alice Weidel en een clown als Nigel Farage.
Zo wordt diezelfde Trump voor Europa ‘An Angel in Disguise’. Waar de gemiddelde Amerikaan absoluut ongeïnformeerd en ook al helemaal niet geïnteresseerd is, geldt in Europa een andere mores. Gelukkig maar, ik begin me er langzamerhand weer een beetje thuis te voelen. “Wij” moeten helemaal niets hebben van Trumpisme. Dat gaat zijn Europese politieke fans kiezers kosten. Veel kiezers. Dus misschien mag Macron wel blijven, en worden de stemmen uit die andere familie straks vanzelf wel weer ketelmuziek.
Samenvattend: stoppen met steun aan Oekraïne. Die oorlog is al lang gewonnen door Poetin. Het heeft geen zin meer. Erken je verlies, hoe tragisch en super-dramatisch dat ook is.
Kijk verder naar het nu en de nabije toekomst. Dat zijn tijden zonder Amerika. Of, beter geformuleerd: tégen Amerika. Zoals al vastgesteld: de VS zijn vijand #1 voor Europa. Zoveel gevaarlijker dan Rusland, of China.
Haal een streep door de NAVO. Maak er een EVO van: de Europese Verdragsorganisatie, waar Canada zich bij mag aansluiten. Graag zelfs, ook in hun eigen belang. Wij gaan niet meer met de pet in de hand naar Washington, op welk gebied dan ook, vooral gedreven door angst en onzekerheid, maar vertellen hen dat we ze er om redenen niet meer bij willen hebben. En dat ze omgekeerd kunnen fluiten naar onze steun, ook straks tegen China. Met je Ruslandliefde, met je ernstige bedreigingen van Groenland. Wij zijn met 450 miljoen mensen. Amerika heeft 120 miljoen mensen minder. En Rusland, dat we allemaal nog even als het Grote Gevaar zien, heeft nóg minder inwoners: 140 miljoen. Waar zijn we dan bang voor? Optuigen, die defensiekracht. Met geloof in eigen autonomie.
Vrijheid? Daar zorgen we zelf voor! (Het kan niet anders.)
Dan nog even voor de mensen die beweren dat Trump een passant is. Over twee jaar zijn de tussentijdse verkiezingen daar, en kan hij al mank worden. Hen moet ik teleurstellen. Zolang de Democraten niemand kunnen presenteren met een gezicht en een verhaal, zal de Trump-dynastie welig blijven voortwoekeren. Ik heb er een standaardzinnetje voor bedacht, waarmee ik, totdat mijn constatering achterhaald is, iedere nieuwe blog zal afsluiten. Dat kan nog wel jaren gaan duren. Zullen we voorzichtig zeggen, nog meer dan honderd stukjes?
Nog altijd schittert de Democratische Partij in Amerika door afwezigheid. Nog altijd hebben ze daar niemand gevonden met de persoonlijkheid, de uitstraling en de klasse om iets van tegenwicht aan Donald Trump te bieden. Het is niet anders.
Ton Westphal + No Nonsense ++ 