Mijn eerste reactie, toen ik hoorde dat Donald Trump was uitgenodigd door ons eigen koningshuis om daar gezellig een nachtje te blijven slapen, was er eentje van pure afkeer. Moest denken aan dat tendentieuze begrip ‘van onbesproken gedrag’. Als je bij wijze van spreken een keer door een rood stoplicht bent gereden, dan kom je al niet meer in aanmerking voor een koninklijke onderscheiding. Want, je bent niet van onbesproken gedrag. Alle gekheid op een stokje, maar met een strafblad krijg je echt geen lintje opgespeld.
Kijken we naar de levenswandel van Trump, dan is zo ongeveer álles fout en verkeerd. De onbetrouwbaarheid in persoon, ‘Grab ‘em by the pussy’, zwendelpraktijken, alle affaires met hoeren, die al dan niet zijn en werden afgekocht en een dubieuze link met het pedofielennetwerk van Jeffrey Epstein. De man ook, die de Europese landen nog maar kort geleden voor rotte vis heeft uitgemaakt. Europa is volgens hem een werelddeel dat alleen maar uit is op het leegtrekken van Amerika. Wij zijn oneerlijk en onbetrouwbaar. Wat schreef ik hier de vorige keer ook al weer, over de Alpha-man? En, moet ik nog even doorgaan? Laat maar zitten. Feit is wel dat de man inmiddels een veroordeelde crimineel is. Onwillekeurig moest ik denken aan Koningin Máxima, en haar familiaire achtergrond. Ze doet het meer dan uitstekend als partner van onze ongemakkelijke koning, dat is zeker een feit, maar ze zou wel weer even dicht bij haar biotoop komen met zo’n figuur in haar buurt. Als een vis in het water.
Dat waren mijn eerste gedachten bij die man onder het koninklijke satijn, in de privévertrekken van onze eigen Koninklijke familie. Met alle egards. En dan ook nog mee-ontbijten, natuurlijk. Zit er daar een McDonalds om de hoek? Want niet alleen qua moraal, maar ook esthetisch en wat in zijn algemeenheid goede smaak, cq ‘niveau’ wordt genoemd, scoort the Donald heel weinig punten. Hij is natuurlijk ook maar gewoon een klein kind van +100 kg.
Dan Mark Rutte. Dat is natuurlijk een pathologische leugenaar – blijf dat altijd in gedachten houden bij alles wat hij zegt – , maar de manier waarop hij Trump in zijn volle omvang helemaal inpakt, is een sterk staaltje straatdiplomatie.
Beste Donald, wat ben je toch geweldig. De beste Amerikaanse president die we ooit hebben gezien. Dankzij jou hebben we wereldvrede.
Moest ook hier weer even denken aan Trumps toezegging de oorlog in Oekraïne ‘binnen 24 uur’ na zijn inauguratie te beëindigen. Moest ook denken aan Gaza en 14 megabommen op Iran, waarvan, nu de kruit- en stofwolken een beetje zijn opgetrokken, allerminst zeker is of die ook figuurlijk doel hebben getroffen. Grootspraak die wordt beloond. Maar Trump heeft het etmaal van zijn leven, hier in ons eigen Den Haag.
Dan kan ik daar uiteraard wel kritisch naar kijken, zo’n misdadiger aan ons tafelzilver en een als altijd van de lach gierende secretaris-generaal van de NAVO met een persoonlijkheidsstoornis, maar het werkt dezer dagen uitstekend. Nee, dat meen ik echt. Trump lijkt wel even een andere man geworden. Waar zoveel aandacht, en met name de wijze waarop hij koninklijk is gepamperd, toe kan leiden bij een narcist. Ondertussen vraag ik me af hoe lang zo’n etmaal zou kunnen na-ijlen. Europese leiders? Dat zijn eensklaps allemaal hardwerkende mensen die passie voor hun land hebben, en die ik graag wil helpen. Aldus Trump. Rusland als agressor, waar we onze pijlen op moeten richten? Toe maar. En als klap op de vuurpijl gaan we ook nog eens bijna een uur in een tête-à-tête met Volodymyr Zelensky. Hé Donald, dat is die man die je er überhaupt niet bij wilde hebben!
Het is een verbluffend resultaat, waar Rutte zeker ook van mij alle credits voor krijgt. Zo doe je dat dus. Ritselaar ontmoet bedrieger. Of zijn het gewoon twee liegebeesten die elkaar heel goed begrijpen en aanvoelen omdat ze dezelfde taal spreken? Hoe dan ook, voor nu zit het wel snor. En daar mag de westerse wereld even heel blij mee zijn. Meen ik echt (2x).
Maar mijn vrees is niet vertrokken. Allereerst zal Trump nadat hij straks in Washington weer uit zijn Air Force One is afgedaald, veel zo niet alles weer zijn vergeten. Behalve dan zijn ontmoeting met onze monarchie, die ook vanwege de moraliteitskwesties dus zeer betekenisvol is geweest. Maar de vaststelling dat deze twee mensen, Trump en Rutte, waken over onze veiligheid – gaat u maar rustig slapen – kan mij juist buitengewoon onrustig maken. Ik vertrouw het niet. Of beter geformuleerd: ik vertrouw hen niet.
Nog altijd schittert de Democratische Partij in Amerika door afwezigheid. Nog altijd hebben ze daar niemand gevonden met de persoonlijkheid, de uitstraling en de klasse om iets van tegenwicht aan Donald Trump te bieden. Het is niet anders. (14 & 15x)
Ton Westphal + No Nonsense ++ 