… wat de sterkste schouders zijn, en waarom we die inderdaad hard nodig hebben in plaats van ze door hun hoeven te laten zakken, dat weet niemand over de bühne te krijgen. Nee Frans, daar helpen zelfs een formidabele afslankkuur, een hipsterbaardje en witte sneakers niet bij.
Ineens zijn ze daar weer. De schets van de nationale politieke partijen, over wat ze gaan doen als je vooral maar op hen wilt gaan stemmen, straks op 29 oktober. Het is als altijd hetzelfde loven en bieden. Maar dat zijn twee werkwoorden waar ’s avonds als de verkiezingsuitslagen binnendruppelen, helemaal niets meer van is overgebleven. Toch ben ik het eens met Jort Kelder, die vandaag in zijn wekelijkse FD-column aanhaalt dat er dit keer toch echt wat te kiezen valt.
Frans Timmermans, die zijn eigen PvdA heeft verkocht aan GroenLinks (alsof het niks is), wil ons allen doen geloven dat ondernemers de kwaaie pier zijn die we maar eens flink financieel moeten strippen. Bedrijven en industrieën? Die zijn er slechts om te worden uitgekleed, ondertussen volop liegend over de cijfers (zoals Kelder ook nog even aanhaalt). Het oude verhaal van de ware en wél respectabele socialist Joop den Uyl, dat de sterkste schouders de zwaarste lasten moeten dragen. Alleen wat de sterkste schouders zijn, en waarom we die inderdaad hard nodig hebben in plaats van ze door hun hoeven te laten zakken, dat weet niemand over de bühne te krijgen. Nee Frans, daar helpen zelfs een formidabele afslankkuur, een hipsterbaardje en witte sneakers niet bij.
Dus geen Timmermans. En omdat Dilan Yesilgöz zoals we van haar mogen verwachten de ene fout oplost met de andere blunder, en de mensen zoals ook al gebruikelijk niks hebben geleerd van het Judasgedrag van Geert Wilders, zal de vorming van een kabinet opnieuw een spannende aangelegenheid worden. Het kan bijna niet anders dan dat er een ‘Timmermans I’ gaat worden geformeerd. Dus toch allemaal maar gaan stemmen op Henri Bontenbal, zo luidt mijn stemadvies. Maar hoe dan ook, de “hardwerkende ondernemers” zijn straks meer dan ooit de sjaak. ‘Het bedrijfsleven als pinautomaat van de overheid’ is een typering die nog nooit zo actueel is geweest.
Er zou een oplossing voorhanden moeten zijn. Die is niet beschikbaar, ik weet het, maar waar is 50PLUS gebleven? Ik dacht dat die politieke partij niet meer bestaat, maar zie daar, ze hebben nog altijd een website in de lucht. Ocharme. Er zijn meer dan zeven miljoen 50-plussers in dit land en qua percentage loopt dat gestaag op naar de helft van de totale bevolking. Nu nog een fatsoenlijk gezicht, een betrouwbare stem die die uitdijende bevolkingsgroep kan vertegenwoordigen in Den Haag. Niet links en niet rechts, maar gewoon goed beleid, dat dus allesbehalve ‘gewoon’ is. Want als je daar in slaagt, ben en blijf je net zo gewoon de grootste. Natuurlijk. Wie?
Nee, ik zeker niet. Moet er niet aan denken, de politiek. Om door Jan en alleman volledig feitenvrij 24/7 de grond in te worden geboord, voor een aantal likes, duimpjes en wat dies meer zij. Weg met je privacy en veiligheid, voor jou en degenen die je lief zijn. Weg met je leven. Weg met je vrijheid, waar je juist zo voor wilt opkomen. Maar dat kan al langer niet meer in het politiek/maatschappelijke debat. Je moet wel heel erg narcistisch zijn, met een betonnen plaat voor je kop, als je je daar aan gaat overgeven. Immers, zie zonder uitzondering de nationale politici. Wel ijdel, niet competent. Dat is dus een arena, waar een wel-denkend mens (ik heb het daar eerder over gehad 😊) zich absoluut niet in zal begeven. Dat is meteen de reden dat we niks meer horen van 50PLUS, denk ik. Geen mensen; mooie parallel met het bedrijfsleven, dat straks met Timmermans overigens snel van zijn personeelsprobleem zal worden verlost.
Een leidende, charismatische politicus. Met integriteit en verstand. Het is een droomkasteel, waar ik nota bene zeventien jaar geleden al een roman over heb geschreven. In plaats daarvan geven we ons jaar in, jaar uit over aan luchtfietserij, onder het motto dat een land altijd de regering krijgt die het verdient. Maar de mensen dan? Verdienen die niet beter?
Zo, nu wil ik het hele weekend dansen. Let’s party, dit keer met Nile Rodgers en CHIC.
Nog altijd schittert de Democratische Partij in Amerika door afwezigheid. Nog altijd hebben ze daar niemand gevonden met de persoonlijkheid, de uitstraling en de klasse om iets van tegenwicht aan Donald Trump te bieden. Het is niet anders. (23x)
Ton Westphal + No Nonsense ++ 