WIE DURFT?

Hij wist het zeker. Rusland zou nooit ook maar iets doen over de grenzen van de NAVO. Zodra ze daar overheen gaan, is Rusland gezien. Dan slaan “we” met veel geweld terug. “Nee, daar passen ze wel voor op.” Het gesprek ontspon zich in de marge van mijn voorbereidingen voor een reis naar Polen. Over rafelige randen gesproken, ook het oosten van Polen staat op mijn agenda. Nee, ik ben geen rampentoerist. Maar ik wil wel al drie jaar naar het Nationale Park Bialowieza vanwege het laatste, echte Europese oerbos en de bizon die daar nog in het wild voorkomt. Dat beest steekt in zijn laatste Europese habitat doodgemoedereerd en meerdere malen per dag de grens tussen Polen en Wit-Rusland over. Net als die vogels destijds, tussen West- en Oost-Berlijn. Nu mijn hond de leeftijd en de bijbehorende manieren heeft om samen op een lange reis te gaan, moet het er toch maar een keer van komen. Maar ik twijfelde, vandaar.

De oorlog in het zeer naburige Oekraïne is voorlopig toch niet afgelopen. Dat duurt en dat duurt, met Rusland straks vanzelfsprekend als winnaar. Om de een of andere reden heb ik geen zin om daar (nog een paar jaar?) op te gaan zitten wachten, om mijn (reis-)leven aan te passen. Drones vliegen er inmiddels gewoon de grens over, tot en met boven het presidentiële paleis in Warschau aan toe. Jachtvliegtuigen van Polen en ook van Nederland schijnen de grensregio te domineren. Het is er niet pluis, dat weet iedereen.

“VEILIG EN RUSTIG”

Aan de andere kant heb ik een paar keer contact gehad met de beheerder van de camping daar in de buurt. Hij bevestigt mij dan telkens dat zij er niets van merken. “Het is hier veilig en rustig, als altijd”, aldus de campingbaas. Misschien laten jullie je teveel leiden door alle publicaties, zo vertelt hij erbij. “Als je ons, lokale mensen, vraagt naar de situatie, dan gaat ons leven gewoon door. Dat wordt ook bevestigd door mijn gasten, die zich verbazen over de rust terwijl ze net alle opgewonden berichten hebben gezien.” En nee, ik heb gemerkt dat dat niet zijn commerciële uitleg is.

Ik ga. Nog langer wachten is zinloos, het wordt straks misschien alleen maar erger. Trouwens, ook in Denemarken en boven Oslo zwermen Russische drones. Dus naar Scandinavië kunnen we ook niet meer. Niet meer veilig.

Dat brengt me terug bij het begin van dit stukje. Hoezo, Rusland durft niet? Er is er maar één die niet(s) durft, en dat is de NAVO. Praten en overleggen, meerderheid van stemmen dan wel uniformiteit. Polderen terwijl Europa in brand staat. En Amerika, toch een niet onbelangrijk lid, verdenk ik er van straks een grove prijs te vragen voor deelname. Het is jullie gebied, het zijn jullie grenzen. Ja, ik wil wel helpen, maar maak dan maar even een miljard of zo over, als tegemoetkoming voor alle wanbetalingen in het verleden. Het is niet onze oorlog, en het gaat ook niet om onze veiligheid. Je hoort het Trump zeggen. Die wil nog een deal sluiten als de Baltische landen al lang zijn afgesloten.

SUWALKI-CORRIDOR

Want daar ben ik wél bevreesd voor. Gelukkig heb ik ‘the Baltic’ al in 2017 ‘afgetikt’. Dus wel naar Polen, maar niet (meer) naar Estland, Letland of Litouwen. Die zitten als ratten in de val. De beruchte Suwalki-corridor. Een kwartiertje, dan komt er niemand meer door. En waarom denk ik nou almaar dat dat de volgende zet van Poetin wordt? Hij is de NAVO aan het testen – ik bevind me met die vaststelling in het gezelschap van onder anderen Volodymyr Zelensky – en hij ziet dat het goed is. In Polen kan ik altijd nog flink gasgeven richting het westen. Dat is in Litouwen wel anders. Moet er niet aan denken.

De NAVO. Poetin durft en doet van alles, en wij doen niks. Waarom slaan we niet eens gewoon terug? Als je wilt testen, kun je deze reactie verwachten. Punt. Nee, maar we moeten voorzichtig zijn, de-escaleren is dan altijd het toverwoord. Maar Poetin is daar ongevoelig voor. Sterker, hij spot er mee. Inmiddels zo ongeveer iedere dag.

Dat is één van de vele dingen die ik niet begrijp. De reiziger doet ervaringen op, maar uiteindelijk komt hij terug met meer vragen dan antwoorden. Dat zal na Polen niet anders zijn.