Eigenlijk wil ik er helemaal geen stukje over schrijven. Inmiddels weer terug uit Polen, valt er genoeg te vertellen over mijn avonturen daar. Misschien is dat al met al wel mijn meest avontuurlijke reis ooit geweest. Onvoorspelbaar als nooit tevoren. Bijna iedere dag gebeurde er wel iets onverwachts; zijn ik, dan wel mijn hond ernstig tot zeer ernstig in de problemen gekomen. Om mijzelf en mijn partner (dus mijn trouwe viervoeter 😉) uiteindelijk toch weer te redden, en ’s avonds laat in soms feestelijke restaurants onze belevenissen van die dag te overdenken.
Ik heb hier een uitspraak van Pat Conroy aan de muur hangen: “Once you have traveled, the voyage never ends, but is played out over and over again in the quietest chambers. The mind can never break off from the journey”. Dat is voor mij een waarheid als een koe. En zeker met deze reis achter mij, heb ik weer zat om te herbeleven. Ik kan er diep in mijn nachten heerlijk bij in slaap vallen, alhoewel dat wel ten koste van het lezen van boeken gaat. De gebeurtenissen spelen zich vlak voor mijn ogen opnieuw af. Maar, daar kom ik nog op terug.
Donald Trump. Omdat hij iedere dag 24/7 niet alleen de VS, maar gewoon in zijn eentje de hele wereld verandert. En in dat ‘gewoon’ zit het bij mij, waardoor ik me slechts met moeite en welbewust van alle idioterie kan, respectievelijk moet losmaken. De vorige keer heb ik er daarom ook al over geschreven, maar ondertussen gaat het uiteraard maar door. En door, en door. Enne, ik zat er niet zoveel naast, toch? Dat met de uitreiking van de Nobelprijs voor de Vrede aan een ander dan Trump, de oorlog in Gaza weer aan alle kanten zal opflakkeren en voortgaan onder het motto business as usual. Vernietiging. Hoever kun je gaan? Nou, tot het einde. Trump maakt het nu niks meer uit. Benjamin Netanyahu kan, mag en zal gewoon zijn gang gaan. Zoals altijd.
Eén van de voor ons, vrije westerlingen, belangrijkste onderwerpen in Trump-verband is natuurlijk “Oekraïne”. Ik hoop dat ik daarin geen gelijk krijg, maar weet desondanks bijna zeker hoe zich dat nu zal gaan ontwikkelen. Heb ik ook al eerder opgeschreven, trouwens. Vladimir Poetin, reeds bij geboorte zo link als een looien deur, heeft precies op tijd zijn telefoontje naar Trump gepleegd. Geen Tomahawks, niet doen Donald!
En dezelfde Donald die Poetin met applaus op de rode loper in Alaska al saluerend ontvangt, buigt als een knipmes. Geen Tomahawks voor Oekraïne, waar hij die luttele dagen voor dat telefoontje nog serieus had overwogen. Maar degene die het laatst inbelt met een verhaal dat hem wel aanspreekt, is koopman in Washington.
Dat gesprek tussen beide tirannen ging niet alleen over raketten. Inderdaad, het moet nu eindelijk maar eens een keer afgelopen zijn, die strijd. Door het warrige brein van Trump flitste spontaan de gedachte aan de achtste oorlog die hij wel even gaat beëindigen. Poetin wil de huidige frontlinies bevriezen, en dus blijven de Donbas en de Krim gewoon Russisch. Voorgoed. Voor Trump niet onlogisch, want daar spreken ze immers Russisch. Zo is het de opmaat naar een nieuwe ‘vrede’, slechts weken na Gaza. En waar Europa eerder rond de schurkentop in Alaska zich opdrong om mee te denken en mee te doen, zijn ze hier nu relatief opmerkelijk stil. Ook Europa wil er nu wel een keer vanaf, omdat het letterlijk onbetaalbaar is geworden en het nationalistische oproer overal kraait. Voor Trump ook een prima uitweg, want ja, als je niet meewerkt aan een door mij uitonderhandelde conflictoplossing, dan moet je het voor de rest maar zelf uitzoeken. En dat kan Europa niet. Oekraïne is verloren.
Alles voor niets. Het verlies van mensenlevens op de eerste plaats, zoveel ellende en verderf. Aan beide kanten, trouwens. En alle miljarden. Gewoon door het putje.
In Polen, Warschau en Krakau, heb ik in de vele musea en op historische locaties alleen maar het heden en de nabije toekomst in de ogen gekeken. Daarmee zijn de vele existentiële onzekerheden des te voorspelbaarder, ook qua afloop. Punt. Amen.
Nog altijd schittert de Democratische Partij in Amerika door afwezigheid. Nog altijd hebben ze daar niemand gevonden met de persoonlijkheid, de uitstraling en de klasse om iets van tegenwicht aan Donald Trump te bieden. Het is niet anders. (30x)
Ton Westphal + No Nonsense ++ 