Een dikke drie maanden heb ik mij koest gehouden. Niet teveel roepen, Ton. Wacht nou eerst maar eens even af. Ook al weet je het zeker. Bij Brian Priske zat je er in eerste instantie toch ook naast?
Dus ben ik voorzichtig geweest. Mijn directe omgeving wilde in die tijd zo ongeveer wekelijks van mij weten, of ik nog altijd zo over Robin van Persie dacht. Overwinningen op Sparta (0-4), Heracles (0-7) en Panathinaikos (3-1) zouden voor een ommekeer moeten hebben gezorgd. Die Van Persie is zo slecht niet als jij schrijft. Ze staan ongeslagen bovenaan! De nationale voetbalpers was ook al lovend. “Feyenoord in bloedvorm!”
Ik heb al die tijd mijn twijfels gehouden, al wilde ik als Feyenoorder heel graag geloven in mijn eigen ongelijk. Nou ja, na drie rondjes in Europa en PSV-thuis zal ik jullie laten weten wat ik er van vind. Dan geef ik toe dat ik het verkeerd heb gezien. Of ik haal mijn gelijk. Dit is daar dus het moment voor. Van Persie is niet de juiste keuze geweest. Het is niet anders.
KANSLOOS
Niet de schuld van de jonge, beginnende trainer zelf. Het gaat er om wie hem heeft aangesteld: de clubleiding. Het begon natuurlijk al met de kansloze uitschakeling tegen Fenerbahçe, waardoor toegang tot honderden miljoenen en de leukste tegenstanders van Europa werden afgesloten. De Turkse ploeg zat toentertijd nota bene zelf ook in een dalletje, wat stertrainer José Mourinho korte tijd later de kop heeft gekost. Maar tegen Feyenoord maakt dat toch niet zoveel uit. Een ideale tegenstander, zo schreef ik hier al.
Inmiddels is de Nederlandse competitie begonnen, en Feyenoord pakte zo ongeveer alle punten. Maar ja, NAC Breda, Excelsior, Fortuna Sittard, Sparta, Heerenveen, een tobbend FC Utrecht en Heracles zijn niet de tegenstanders waaraan je je kunt optrekken. Van de eerste echte opponent, AZ, werd dan ook niet gewonnen (3-3). De enige prestatie waren die drie punten in Groningen (0-1).
KLOTEN
In Europa ging het nog altijd kloten. Een typische Van Persie-wedstrijd tegen Sporting Braga uit (1-0), een thuisnederlaag (0-2) tegen het Aston Villa dat vorige week nog over de knie ging bij Go Ahead Eagles en – vooruit – die 3-1 winst tegen de povere Griekse middenmoter Panathinaikos. Dat zorgt dan weer voor hoop in al die Rotterdamse harten, die slechts kloppen op emotie. De werkelijkheid is dat Feyenoord ernstig onderpresteert.
Dan komt PSV op bezoek in de Kuip (2-3). De opgewonden spanning in de stad, veertigduizend mensen die met shawls, shirts of wat dan ook enthousiast en zo hoopvol de stadiontrappen bestijgen. Zoals altijd. Om na iets meer dan negentig minuten geslagen af te druipen. Met afhangende schouders en de teleurstelling in hun gezicht gekrast. Zoals altijd. Althans in dit soort wedstrijden, waar de tegenstander nu eens niet NAC Breda, Heerenveen of Panathinaikos heet.
SCHRIJNEND
Mijn god. Het kan zoveel beter. Met een andere trainer. De selectie heeft Feyenoord dit jaar nu eindelijk eens tijdig op sterkte. Ik vind die absoluut CL-waardig. Maar zonder goede manager ben je nergens. Dan helpen flair en een overdosis bluf niet meer. De naïviteit van de rookie komt meedogenloos aan het licht. Nee, Feyenoord wordt niet beter met Van Persie. Reden waarom ik mijn omgeving blijf voorhouden dat ik pas weer voor Feyenoord juich, als Van Persie de Olympiaweg op is gejaagd. Jammer voor alles en iedereen, maar helaas. En het was heel erg te voorzien. Dat maakt het des te schrijnender.
Arne Slot was de uitzondering die de regel sinds fenomenen als Ernst Happel en Leo Beenhakker op Zuid bevestigde. Maar ook bij deze Bergentheimer heb ik toch altijd mijn twijfels gehouden, en nog steeds. Op deze site is dat op je gemak na te lezen, het komt echt niet allemaal en zomaar uit de lucht vallen. Dit is geen scorebordblog 😉. Vier opeenvolgende nederlagen, en daarmee het binnen enkele weken decimeren van de titelkansen in de Premier League, zeggen voldoende over het werkelijke niveau van Slot.
En Brian Priske? Als ook de inhaalwedstrijd wordt gewonnen door Sparta Praag, staat hij na 13 ontmoetingen stevig bovenaan in Tsjechië. Ik bedoel maar.
Nog altijd schittert de Democratische Partij in Amerika door afwezigheid. Nog altijd hebben ze daar niemand gevonden met de persoonlijkheid, de uitstraling en de klasse om iets van tegenwicht aan Donald Trump te bieden. Het is niet anders. (31x)
Ton Westphal + No Nonsense ++ 