Dat klinkt natuurlijk wel mooi, de eer aan jezelf houden. Maar er werd wel een mes op zijn keel gezet. Dus een voorstel dat hij niet kon weigeren. Nu eruit, met een schop onder je kont en via de brandgangen vertrekken. De loser. Of als een man van eer, via de voordeur. De onbegrepen winnaar.
Natuurlijk kan een ontslag van Robin van Persie niet uitblijven. Maar, zoals keer op keer vastgesteld in alle zogenoemde ‘mainstream media‘, zou dat ook betekenen dat zijn baas Dennis te Kloese mee zou gaan in dat vertrek. Omdat binnen een jaar twee keer de trainer ontslaan, natuurlijk dodelijk is. Gemakshalve wordt daarbij vergeten dat de aanstelling van Brian Priske helemaal geen misser was, maar een goede zet. Hij had alleen, zoals overigens bekend bij Priske, wat tijd nodig. Maar door dat rare roepen aan de borreltafel van naar ik heb begrepen Sjaak Troost (& Partners BV), ‘dat Priske na deze wedstrijd eruit gaat’ is alles uit ieder perspectief getrokken. En was het vertrouwen helemaal weg. Niks chemie, slechts woede en verzuring. Trouwens, die wedstrijd waar Troost aan refereerde, werd door Feyenoord met 3-0 in de Champions League gewonnen van Bayern München. Ik bedoel maar.
Ondertussen schrijft diezelfde Troost op zijn eigen ‘consultancy’-website in gezwollen taal dat “grote successen behalen alleen lukt met een focus op een gemeenschappelijk doel, dat het individu bereid is om in dienst van het team te opereren en als het team weet te pieken op het juiste moment. Zowel in succesvolle, als in minder succesvolle tijden, bepaalden steeds dezelfde factoren het eindresultaat. Focus, capaciteit, discipline en timing maken, zowel in topsport als zakelijk, uiteindelijk het verschil”. Alsjeblieft, Sjaak, don’t say more. Geen woorden maar daden, weet je nog wel?
SENTIMENTEN
Te Kloese zat dus goed met Priske, maar werd door de sentimenten binnen zijn eigen raad van commissarissen gedwongen om de aanstelling van Van Persie te faciliteren. Als er één moment was geweest om op te stappen, Dennis, dan was dat toen. Tot zover een korte schets van het voorafgaande.
Van Persie moet dus weg, maar hij gaat niet uit zichzelf. Zo zegt hij zelf te pas en te onpas. Hij denkt echt dat het allemaal beter zal gaan met hem langs de lijn. Iedere keer weer. Hoop is het laatste dat sterft. Omdat genoeg genoeg is, moet hij nu echter toch opkrassen. Maar gezien de positie van Te Kloese en wat de media daarvan dus zullen vinden, zou het veel beter zijn als Van Persie toch zélf aan zijn stutten trekt. Voor dat scenario heb ik beide partijen de volgende statements verstrekt. IJkpunt, cq peildatum is de dag dat Feyenoord op de officiële ranglijst op plaats drie of lager terecht komt. Je hoeft geen orakel te zijn om vast te stellen dat dat zomaar komende zondag kan gebeuren, uit tegen FC Utrecht. Een vroege wedstrijd op de zondag, zodat de spelers, aldus Wellenreuter, nog wel zullen slapen als ze op achterstand komen.
”MISSION IMPOSSIBLE”
Na afloop vertelt Van Persie dat niets groter is dan de club. Dat hij alles heeft gegeven om zijn verhaal over te brengen op de groep, maar dat dat mede door het grote verloop, het inpassen van vele nieuwelingen en eigen jeugdspelers, plus ook nog eens een keer alle blessures een mission impossible is gebleken. ‘Ik wil dat niet als excuus gebruiken, maar het zijn wel de feiten. Dan heb je tijd nodig, maar die tijd is er niet bij een club als Feyenoord. Ik begrijp dat, en hoop met alles wat ik ben dat mijn opvolger er wél in zal slagen om deze groep aan het spelen te krijgen. Dan weet ik zeker dat we, want ik blijf ‘we’ zeggen waar het om Feyenoord gaat, komend seizoen de Champions League ingaan.’
Te Kloese vult aan. Wij zien veel potentieel in de trainer Robin van Persie. Dat blijkt ook uit zijn aanstelling. Hij kent de club, weet wat er speelt en hoe de cultuur is. De emoties van de supporters. Dan is het alleen maar extra pijnlijk voor ons allemaal dat dat er nog niet uit is gekomen. Als Feyenoord, want de club is altijd het belangrijkste, heb je de tijd niet om af te wachten. Want dat het tij zou gaan keren onder en met Robin, daar zijn wij van overtuigd. Maar die tijd is ons niet gegeven. Daarom respecteren wij de beslissing van Robin als een moedige, professionele stap. Een stap die hoort bij zijn status, en wat hij allemaal voor onze club heeft betekend. Vroeger en nu.
Einde verhaal, maar die twee woorden zijn van mijzelf.
Ton Westphal + No Nonsense ++ 