Regelmatig moest ik het beeld even stilzetten. Uitgesteld gekeken, informatief. Een paar documentaires inhalen, op deze voor mij zo bijzondere maandag. Wat de zestiende september zo apart maakt, weet bijna niemand. En zij die het zouden kunnen weten, bijvoorbeeld de kinderen, besteden er geen aandacht aan. Helemaal alleen dus, maar nog altijd niet eenzaam. Hoe de buitenwereld er ook van alles aan doet om mij strikt persoonlijk, op mijn diepste emoties, in de lucht te laten hangen, ze zullen daarin niet slagen. Let wel, dat is geen persoonlijk gevecht, geen afrekening of iets dergelijks. Geen ruzie, geen boosheid, geen teleurstelling. Slechts een nuchtere constatering. Een bevestiging ook dat het goed is zo, in mijn alternatieve universum. Ga vooral zo door, zeg ik alweer tegen mijzelf.
Maar die docu’s. Het begon met Zembla, bij BNNVARA. Over de wraak van Trump, die ons allen te wachten staat als de man weer tot president wordt verkozen. Dat is al vandaag over zeven weken. Dan zal de wereld weten wat er gaat gebeuren. Rode draad bij Zembla was het beruchte Project 2025. Je wilt het niet geloven, en je kunt het ook niet geloven. Maar het is toch echt waar. Ik neem Zembla, en de mensen die ze daar aan het woord laten, serieus. Waar zij mij deelgenoot van maken, beschouw ik als pure horror. Donald Trump, die zichzelf ziet als de ultieme verlosser. Door God gezonden, zoals hij steeds vaker beweert. “I am your Retribution!”
SLANGEN EN ALLIGATORS
Dat is sowieso een woord dat ik niet wil horen van politici. Maar Trump zegt zoveel meer, gewoon op camera, onder andere tijdens al die verkiezingsbijeenkomsten. De kenners houden vol dat het geen electorale opzetjes zijn, maar dat deze presidentskandidaat er werkelijk zo over denkt. En dat hij het gaat waarmaken ook. Nee, het gaat er niet alleen maar over dat migranten hun huisdieren in de pan gooien, of dat ze moeten worden tegengehouden door diepe slotgrachten langs de grens met Mexico. We gaan die vullen met giftige slangen en alligators, dat zal ze wel tegenhouden. Aldus nog altijd Trump, bloedserieus. Hij noemt die mensen geen mensen maar beesten. En zo gaan we ze behandelen ook. Met de grootste uitzetting ooit vertoond binnen de Verenigde Staten.
Enig tegenwicht vanuit justitie en de Amerikaanse instituties, zal in de kiem worden gesmoord. Want dat heffen we allemaal op, zo staat er te lezen in het dikke handboek van Project 2025. Ambtenaren met moraliteit, principes en een werkopvatting die wordt gevoed door de grondwet, die schakelen we uit. Het hele ministerie van Justitie wordt opgeheven. Ondenkbaar? Niet als Trump de baas wordt. De draaiboeken liggen klaar.
De man wordt uitsluitend geïnspireerd door potentaten en vindt in Vladimir Poetin niet een vijand, maar een rolmodel.
Geen steun meer voor Oekraïne, en we stappen uit de NAVO. Al die landen die niet (voldoende) betalen (aan ons), moeten zelf maar uitmaken hoe ze straks een aanval van Rusland pareren. Iedereen weet dat Poetin daar zelfs al hartelijk voor is uitgenodigd, door diezelfde Trump. Dus, Vladimir, nog even doorbijten. Over een paar weken heb je niks meer te duchten en kun je iedere weg inslaan die je maar wilt. Letterlijk en figuurlijk.
Kijk en huiver. Er was nog iets anders in te halen, dat was wel even lekker. Jan Leyers bij VRT CANVAS. Hij is bezig aan een hele mooie, zesdelige documentairereeks over Duitsland, die vooral heel veel over de Duitsers zelf zegt. Trouwens, waar Leyers jaren geleden met Zomergasten bijzonder pijnlijk onderuit is gegaan, blijkt hij hier een fantastische verslaggever. Deze keer ging het over de demonen van Duitsland. Dat is natuurlijk de holocaust. De grootheidswaan van Adolf Hitler, met zijn nazi-Duitsland. Pure waanzin, maar met zoveel volgers. Brede steun, onvoorwaardelijke overgave aan die ene man, de Führer.
Ik heb zorgelijke mensen gehoord, zij die er middenin zitten. Nu. En die zien dat de geschiedenis zich in hun eigen land aan het herhalen is. Jodenhaat. En natuurlijk, alles wat anders is en vreemd zou kunnen zijn, moet weg. Dood of levend, dat maakt dan ook niet meer uit. Niet alleen de gebeurtenissen, maar ook de actuele cijfers die bijvoorbeeld in een deelstaat als Thüringen, met Buchenwald letterlijk op de achtergrond, zichtbaar werden gemaakt, zijn huiveringwekkend. Prachtige ontmoetingen, heldere inzichten. Duiding en bevestiging, alweer.
Die emotie werd alleen maar versterkt, zo kort na ‘De wraak van Trump’. Het paste 1-op-1 op elkaar. Dit ging over beesten en vernietiging, over dictators en waar persoonlijkheidscultus in de politiek toe leidt. En dat de mensen daar als volgzame, kritiekloze kuddes maar achteraan blijven lopen. Wat heet, ze verheerlijken het! Toen en nu, want Trump is nog lang niet uitgeschakeld. Geen wonder dat ik af en toe het beeld van ‘Jan Leyers bij de Duitsers’ even moest stilzetten. Reflectie. Dit is wat er gebeurt. Het is echt.
Ton Westphal + No Nonsense ++ 