DE FOTO VAN HET JAAR

Het zal te maken hebben gehad met mijn emotionele staat. Kort na het afscheid van Leo Beenhakker voor De Kuip. Een hele verdrietige geschiedenis, waar ik hier de vorige keer over heb geschreven. Maar het gaf me desondanks toch een goed gevoel dat ik er bij kon zijn. En dat ik ook nog mijn verhaal, ter ere van Don Leo, kwijt kon bij ESPN.

Een beetje raar was dat wel. Want ik wist helemaal niet dat ze dat bijna integraal hadden gepubliceerd op X. Toen ik via/via daarop werd gewezen, enkele uren daarna, zag ik tot mijn verbazing dat al 30.000 mensen naar mij hadden gekeken en geluisterd. Andy Warhol, iedereen heeft recht op een kwartiertje wereldberoemdheid 😊. Met leuke reacties, ook dat nog. Maar ook met de vaak zo typerende beledigingen en verwensingen, die 1-op-1 bij de socials horen. Ja, ik ben een vuile kankerkakkerlak, aldus een Amsterdammer die Beenhakker een Ajacied noemt. Don’t say more.

Maar goed, ik was dus de volgende afsluiter vergeten, en dat maak ik hierbij volgens afspraak goed:

Nog altijd schittert de Democratische Partij in Amerika door afwezigheid. Nog altijd hebben ze daar niemand gevonden met de persoonlijkheid, de uitstraling en de klasse om iets van tegenwicht aan Donald Trump te bieden. Het is niet anders. (6x)

Terug naar het begin, de kop boven dit stukje. Volodymyr Zelensky en Donald Trump, letterlijk en figuurlijk tegenover elkaar in de Sint-Pietersbasiliek. De foto komt van de officiële Oekraïense autoriteiten, dus zo spontaan is het niet. Maar toch. Een uniek moment, op een unieke locatie en met twee unieke mensen. Op een prachtige vloer in het heiligdom van de Rooms-Katholieke Kerk. Waar een begrafenisafscheid al niet toe kan leiden, dat blijkt opnieuw in één stukje. En let op, links bij de mooiste pilaar van de wereld staat nog Stanley Tucci. Deze steracteur uit “Conclave” ruimt de derde stoel op, die bedoeld was voor Keir Starmer of Emmanuel Macron. Een goede acteur blijft voor altijd zijn stempel drukken op een bepaalde setting. Dat blijkt maar weer.

Trouwens, hoe toepasselijk is die speelfilm nu het echte conclaaf aan de gang is. Zou het een publiciteitsstunt zijn geweest om Tucci nog even in de Sint-Pieter te laten terugkomen? Hoe dan ook, ook kerkvorsten zijn net mensen. Met hun kwetsbaarheden, hun angsten, hun als zo vaak gemankeerde ideeën over macht, prudentie en loyaliteit. Ga maar kijken naar Conclave, met naast Tucci zeker ook Ralph Fiennes in een glansrol. Hij is niet voor niets één van mijn favorieten. Ik ga niets verklappen, maar hoop voor de Katholieke Kerk oprecht dat de echte uitkomst straks vergelijkbaar zal zijn met die van Conclave.

Ondertussen zit de seculiere wereld nog steeds opgescheept met een volslagen idioot die naar believen aan alle mogelijke touwtjes zit te trekken. Na honderd dagen weten we inmiddels allemaal wel waar dat toe heeft geleid. Je bent zelf ook tenminste een beetje idioot, als je je niet kunt voorstellen waar dat nog toe zal leiden. Deel vier jaar door honderd dagen, en het wordt dus nog minimaal veertien keer erger. Het zal doorgaan, totdat er ergens een jakhals opstaat.

Maar misschien gaan ze er wel aan wennen. De wereld op z’n kop. Het is zo’n twintig jaar geleden dat de kreet “Het moet niet gekker worden…” in de volkstaal veel werd gebruikt. Toen was George W. Bush daar president. Een heilige, in vergelijking met de homp vlees die er nu zit. Het wordt dus erger, en erger.

De alles-is-anders-show, deel 101. Kijk en luister ook eens naar jullie eigen koning, die rond zijn verjaardag brult dat Nederland zich tot de tanden moet bewapenen. Huh? Je moet in die rol toch onpartijdig zijn, je niet met politiek inlaten? Omdat je er officieel, en bij Willy trouwens ook inofficieel, geen verstand van hebt. Maar het koningshuis krabbelt ietsje terug waar het gaat om waardering van het volk. Het volk, dat in de Verenigde Staten met ruime meerderheid voor Trump heeft gekozen. Daar moeten we het dus niet van hebben, het volk.

Wat en wie dan wel? Ik heb mijn keuzes al wel gemaakt. En jij?