PAUL SIMONIS IS EEN WIJS MAN

Eindelijk is het dan afgelopen, het voetbalseizoen. Met nationaal en in de competities voor de drie Europese bekers allemaal terechte winnaars. Geldt trouwens ook voor Telstar. Dat is ook wel eens prettig om vast te stellen, het klopt. Nu dan nog wel die lullige kwalificatiewedstrijden voor het WK volgend jaar. Hoe vreselijk moet dat zijn voor toppers die het hele jaar alles hebben gegeven, eindelijk weer eens naar Ibiza willen gaan en dan in de rij moeten gaan staan voor Finland en Malta. Kan het erger? OK, ze verdienen een waar fortuin, maar dit is niets minder dan roofbouw, fysiek maar ook mentaal. Verwacht in die zin niets van UEFA en FIFA, daar gaat het zoals iedereen weet echt niet om het belang van de speler op korte en langere termijn. Geld, geld, geld. Spelen zullen ze. Ik stuur een bos bloemen naar de man die hiertegen opstaat en zegt: ik doe niet mee. Ga vakantie vieren met mijn gezin, dat mij de laatste maanden al helemaal niet heeft gezien.

Maar goed, het echte spektakel is dus geweest. Dan mag je gaan evalueren. PSV en Feyenoord heb ik hier al even de revue laten passeren. Respectievelijk kampioen en wannabe. Maar dan Ajax. Mijn mond viel open, en dat is niet gespeeld. Alex Kroes – eerder toch officieel beschuldigd van handel met voorwetenschap, waarna niet alleen de AFM, maar ook de crimineel en Ajax zelf heel snel alles onder een warme deken hebben weggemoffeld – stelt daar niet één, maar zelfs een setje losers aan om de prijzen te gaan pakken. Toen mijn mond weer was dichtgevallen, moest ik net zo spontaan even hartelijk lachen. Zeg maar gerust dat ik ze daar heb uitgelachen. John Heitinga. Dat is toch die knul die altijd zo vreselijk gewichtig langs de lijn staat te kijken, maar die niks ziet? Zo blijft voor komend seizoen alleen AZ over als serieuze concurrent van PSV. Goed beleid duurt het langst.

Carrièretechnisch geldt dat voor Paul Simonis, die lekker doorgaat bij Go Ahead. Wat een wijze beslissing is dat! Niks de illusie van een grote club, die in wezen nog altijd een slangenkuil annex sterfhuis is. Dat is de tweede prettige constatering hier, niet iedereen laat zich leiden door de euro’s, en nóg meer euro’s.

Dat vind je ook een beetje terug bij PSG, de beste van Europa. Niet dat het daar armoedzaaiers zijn, maar Luis Enrique heeft afscheid genomen van de grootverdieners, de absolute vedetten. Omdat voetbal een teamsport is. Toen zijn ‘jonkies’ klaar stonden in de tunnel en het veld opliepen, kreeg ik al het goede gevoel. Die hebben er zin in, ze gaan een feestje vieren op het veld. Plezier, zelfverzekerd zonder arrogantie. Het heeft vlekkeloos uitbetaald.

Maar dan het commentaar, zo’n seizoen lang. Langs de velden en in de studio. Het wordt slechter en slechter. Kan er echt niet meer tegen, ik verdraag het niet meer. Dat heb ik al eens eerder opgemerkt, maar je kunt het verdorie niet uitzetten. Die oeverloze kletsverhalen vooraf, tussendoor en na afloop kun je gemakkelijk skippen, maar als je de wedstrijd wilt zien en iets van de sfeer in het stadion wilt meekrijgen, krijg je figuren als Vincent Schildkamp en Wytze van der Goot er gratis bij.

Nu heb ik Ziggo een voorstel gedaan om mij niet minder dan EUR 25,- extra per maand in rekening te brengen, twaalf maanden per jaar. In ruil voor een knop om het commentaar te onderdrukken, maar niet de stadiongeluiden. Wat een feest zou dát zijn! Het is niet zakelijk wat ik nu ga zeggen, maar als ze zouden antwoorden dat dat EUR 35,- moet gaan kosten vanwege het stukje maatwerk, dan ga ik daar ook in mee. Omdat ik het plezier van het spelletje mij niet wil laten afpakken door dat soort sukkels.

Die Schildkamp presteert het bijvoorbeeld om bij de (slot-)wedstrijd van Sparta tegen PSV op te merken dat dat vorig jaar ook de kampioenswedstrijd was. Waarna hij uitlegt dat PSV toen tegen Sparta moest. Joh! Het is maar een simpel voorbeeld, maar het volledige commentaar, al die wedstrijden lang, is dan ook simpel. Slechts toegespitst op mensen die nog nooit een voetbalwedstrijd hebben gezien en nog niet weten dat je een doelman hebt en tien veldspelers. Dat lult dus maar raak, met voortdurende herhalingen van hun eigen, net zo simpele, weetjes. Ik geef toe, er zitten ook verpletterende, filosofische analyses bij. Zoals dat de winnaar van de halve finales naar de finale in München gaat. En dat honderd keer, omdat je het zelf ook zo’n geniale vondst vindt. Of, als het nog altijd gelijk blijft en we aan penalty’s zijn toegekomen, ‘dat er een beslissing moet vallen’. Ik heb er later in bed nog even over nagedacht hoe hij aan die wijsheid zou zijn gekomen. Knap!

Wat te denken van de diepzinnige opmerking “dat je moe wordt naarmate de tweede helft vordert”. Die neem ik ook mee voor de rest van mijn leven. ManUnited speelt tegen Athletic Club uit Bilbao en het staat 3-1 voor United. “Dat zijn dus twee goals die er tussen zitten.” Een indrukwekkende conclusie, maar dat geldt ook voor de kille wetenschap van Mark van Bommel in de studio, toevallig meegekregen: “Je moet als trainer op zo’n moment de juiste dingen zeggen”.

Ik leg 35 euro op tafel om daarvan verschoond te blijven. Ziggo, alsjeblieft!

Laten we maar afsluiten met een redelijk geslaagde imitatie door Alex Pastoor van Harpo. Dan zijn die Schildkampjes en de Van der Gootjes de immer zwetsende filmsterren.

---

Nog altijd schittert de Democratische Partij in Amerika door afwezigheid. Nog altijd hebben ze daar niemand gevonden met de persoonlijkheid, de uitstraling en de klasse om iets van tegenwicht aan Donald Trump te bieden. Het is niet anders. (11x)