DE DERDE WERELDOORLOG

Hè, hè; er komen weer verkiezingen aan. Met alle debatten van dien. Vreselijk. Provinciale Staten, maar dan landelijk uitgerold. Niks Friesland of de veenkoloniën, geen Zeeuws polderlandschap dat al dan niet onderloopt of beleid rond Schiphol en de bijbehorende infrastructuur. Dat zou toch ook spannend kunnen zijn, provinciaal met een landelijke uitstraling en de bijbehorende impact. Desnoods het wildbeheer op de Veluwe, dan wel de economische herinrichting van de oostelijke mijnstreek in Limburg, waar de mensen almaar dikker en ongezonder worden. Hoe kan dat, wat doen we eraan en wie staat waarvoor?

Niets van dat alles. Ik weet het, ik weet het. Er zijn nóg belangrijker zaken. Dat is allemaal meer van de Tweede Kamer. Maar die verkiezingen hebben we toch vorig jaar al gehad? Met steeds maar weer diezelfde “talking heads”? Oh ja, het gaat om het voortbestaan van het kabinet Rutte I, zeggen ze. Maar dat gaat volgens mij toch wel door met regeren, ook al verliest het CDA meer dan de helft van haar huidige zetels in de Eerste Kamer. En anders komt er gewoon een kabinet Rutte II, naar Italiaans voorbeeld. Een goede gelegenheid om meteen Rosenthal en Leers te vervangen. Trouwens, dat de linkse kerk erg slecht is in rekenen, dat weten we al jaaaren. Maar dat ze zelfs vandaag de dag nog niet gewoon een aantal zetels bij elkaar kunnen optellen, dan blijft me verrassen.

Maar ik wilde het hier helemaal niet over hebben! Waar het mij om gaat, als het toch allemaal landelijk wordt bezien en geanalyseerd, is dat ik niemand hoor over kwaliteit en (in-)richting van het onderwijs. Leren, trainen en herscholen. Maar het gaat wéér over integratie, over economie (waar bijna alle politici toch geen snars van begrijpen), over veiligheid. En maar praten, en maar praten, en maar praten. Maar één van de meest belangrijke thema’s – ONDERWIJS – wordt consciëntieus overgeslagen. Niets minder dan schokkend.

  • Als honderdduizenden mensen verkeerd worden opgeleid,
  • als honderdduizenden vacatures niet kunnen worden ingevuld,
  • als (tegelijkertijd) honderdduizenden mensen zonder werk zitten.

 

Wat gaan we doen met al die mensen die links en rechts worden uitgekotst, sorry: worden ontslagen (of die nu al thuiszitten)? Vandaag, morgen en overmorgen? Hoe sociaal ben je als je hen geen perspectief biedt? Als je als overheid doet aan pappen en nathouden?

“Het zal wel goed komen als het straks weer aantrekt.” Ik zeg u dat het niet goed gaat komen, straks. De aansluiting met het bedrijfsleven ontbreekt, er is in die groep werkelozen amper nieuw verworven kennis, de moraliteit is gedegenereerd en de inzetbaarheid is met verwensalarissen uit vervlogen tijden ook wat dat betreft minimaal. Ondertussen verlaten maandelijks ettelijke duizenden betrokken, loyale en ouderwets hardwerkende babyboomers de arbeidsmarkt.

Nee, we willen (natuurlijk) niet echt inleveren. En nee, we hebben altijd gedacht dat het ons niet zou treffen, dus hebben we nooit serieus aan long life learning gedacht. Dat is je theoretisch bijscholen, vaktechnisch bijblijven en in zijn algemeenheid je kennis voortdurend op niveau houden. In plaats van hobby’s als uitgaan met vrienden, reizen, klussen en “de kinderen”. Allemaal respectabel, maar je wint er de (financieel/economische) oorlog niet mee. Dat gaat dus over de Derde Wereldoorlog, die op dit moment in alle hevigheid woedt. Competentie en competitie. Daarin zijn we kansloos geworden. Waar blijft die discussie? Dat beleid? Wie heeft er een visie?

Ondertussen heb ik al bijna drie jaar een vacature voor een werkvoorbereider in de elektrotechniek van gebouwgebonden installaties, zijn mijn tanden beschadigd van het zich stug vastbijten in de invulling van een Accountant AA en weet ik niet meer hoe ik aan weer een andere opdrachtgever kan uitleggen, dat er geen technische/commerciële schoolverlater meer is die iets weet van machinebouw, en dat ook nog kan en vooral, wíl verkopen…

Dat is de praktijk van alledag in het bedrijfsleven. Geen Goede Mensen. Daar is zoveel aan te doen. Daar is zoveel in te bereiken. En – laat ik maar afsluiten – de inzetbaarheid en flexibiliteit van de beroepsbevolking zijn beide zó belangrijk voor de economie, doorslaggevend bij winst en verlies, of, in oorlogstermen: de slagkracht van een land… Maar ik hoor er niemand over, verkiezingen of geen verkiezingen.

Naschrift vrijdag 18-2-2011, 02.06 AM: Natuurlijk horen we wel de kreet “onderwijs” in de debatten; en men gaat soms ook zelfs demonstreren rond dit onderwerp. Maar dat is allemaal wat ik niet bedoel. Dat is “sociaal” onderwijs, en het gaat mij juist om “economisch” onderwijs. Dat laatste is minder bedoeld voor het individu, maar wordt ingezet om markttechnische redenen, ten behoeve van (macro-)economische slagkracht. Dat onderwijs is dus goed voor de maatschappij als collectief, want waaruit wordt anders het (geïndividualiseerde) sociale onderwijs gefinancierd? Nogmaals: waar zijn de beleidsmakers die dat doorhebben??

De Derde Wereldoorlog draait niet om wapens, schepen en vliegtuigen, maar gaat over mensen en wat ze kunnen en vooral: wat ze willen.

 

Wat vind je eigenlijk zelf?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.