PERVERS

Praten, praten, praten. Zo vaak als een kip zonder kop. Zo verschrikkelijk veel informatie. Maar zonder werkelijkheid. Zonder praktijk. Zonder enige kennis.

Ik bedoel het probleem van de sollicitatieverplichting voor 50-plussers. Mensen van in de veertig worden door vooral de meisjes die de sollicitatiepoort van de organisaties bewaken, als “oud” ervaren. Geeft niets, maar de bijbehorende kwalificaties zijn wél ronduit belachelijk. Dan hebben we het over gebrek aan flexibiliteit en lerend vermogen, hoge uitval en zo. Het zijn de bekende clichés. Maar desondanks verandert er maar niets. Juist die eigenschappen als flexibiliteit en lerend vermogen missen die kinderen. De nieuwste gadgets worden onmiddellijk geïncorporeerd, dat wel, maar je aanpassen aan de sneller dan ooit veranderende arbeidsmarkt, is voor hen “een lastige”.

Ondertussen gaan erg veel talent en kennis verloren. Maar dat weet iedereen eigenlijk al lang. En dat er niets aan verandert, dat is ook oude koek. Zeker voor de mensen die deze blogs een beetje volgen. Waar het om gaat is, dat mensen die zonder werk komen en ongelukkigerwijs rond die 50 jaar zitten of – nog erger – daarboven, geen schijn van kans hebben op een nieuwe baan. (Uitzonderingen bevestigen als altijd de regel.) Desondanks wordt vanuit het UWV die sollicitatieverplichting opgelegd. Dat is voor serieuze sollicitanten een martelgang. “Zit ik daar tegenover zo’n knaap, met een iets te strak zittend streepjespak, open boord en bruine puntschoenen. Die werkt dan z’n vragenlijstje af. Bij de antwoorden die je braaf geeft, kijkt hij meer op dat lijstje terwijl ondertussen allemaal piepjes uit één of ander mobieltje komen, dan naar jou. Hij is al bezig met z’n volgende vraag, z’n volgende ‘gesprek’ of z’n volgende afspraak. Er komt dus geen enkele feedback en van zoiets als ‘empathie’ hebben ze volgens mij nog nooit gehoord.”

Ik verzin dit niet, maar het is een veelgehoorde klacht van mijn kandidaten, die vaak al verbaasd reageren dat ik ze überhaupt uitnodig. En dan heb ik het niet over de minsten. Bepaaldelijk werkloze captains of industry, ondernemers, managers van 150.000+.

Die komen dus aan tafel met jongens en meisjes die hen moeten beoordelen of ze wel geschikt zijn. Als ze mazzel hebben. Want op basis van leeftijd vallen ze doorgaans al af. Nu zijn dat mensen die niet direct hoeven te solliciteren voor een maandsalaris. Tot uw dienst. Laat onverlet dat ze wel recht hebben op een uitkering. En dat ze dus hun sollicitatiebriefjes, en, vaak heel vernederend, de afwijzingen die daar (soms) op volgen moeten kunnen overleggen. Maar denk eens aan het enorme echelon dat daaronder zit. De honderdduizenden ‘gewone mensen’ die in hetzelfde schuitje zitten. Zij moeten leven van een uitkering. En dan al die teleurstellingen, het vooraf al zeker weten dat je toch niet in aanmerking komt. Honderden sollicitaties de deur uit doen, met steeds diezelfde nul op het rekest. Pervers.

Praten, praten, praten. Hoezo, vernieuwing van de arbeidsmarkt? Hoezo, doorwerken tot na je 65ste?  Hoezo, arbeidsparticipatie? Hoezo, employability? Hoezo, controle op solliciteren? Hoezo, vergrijzing? Terwijl we mensen van 50 al stokoud en waardeloos vinden. Dan heb je straks dus nog bijna 20 jaar te gaan! Stel dat je in de WW terecht komt. Hoeveel kansloze sollicitaties heb je dan op het eind van die rit? Tweeduizend, drieduizend? En die moet je allemaal in de werkm@p bij het UWV opnemen, in een mooi Excelsheetje. Anders pis je naast de pot. Pervers.

Praten, praten, praten. Zoals enkele weken geleden over ene Mauro. Het is zomaar een voorbeeld, maar dáár worden wél Kamervragen over gesteld. Die arme Gerd Leers moet spitsroeden lopen, het hele kabinet zit zelfs even klem. Mauro. Wat zijn we toch solidair. Wat vinden we toch vaak mensen zielig. En wat zijn we toch betrokken en maatschappelijk geëngageerd. Ondertussen zitten enkele honderdduizenden mensen iedere dag kansloze sollicitaties te versturen. Die willen juist allemaal heel graag terug naar waar ze vandaan komen, een werkend bestaan, maar er wordt niet naar ze geluisterd. Pervers.

Je bent goed. Je kunt veel en je wilt wat. Maar je weet op voorhand dat je toch geen kans maakt.

Wat vind je eigenlijk zelf?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.