HET GELIJK VAN DE ZESTIGER EN DE DERTIGER

Deze week, over de feedback van een opdrachtgever. Lopende wervingsprocedure binnen No Nonsense Consultancy voor een Special Account Manager in de kampeerwereld. Veel sollicitanten, maar weinig kandidaten.

Dan moet u nagaan dat er in die stapels cv’s die ik in dit geval ontvang, mensen zitten die hun naam op verschillende manieren schrijven. Dus in de brief ontbreekt een accent of een letter die er in de cv wél staat. Een typefoutje? Zou kunnen, maar als ik het zie, waarom die sollicitant dan niet? Hij is toch bezig met het maken van een eerste indruk? Hij wil toch zo graag worden uitgenodigd? Hij wil toch perse die leuke baan?

Het is ‘maar’ een detail, maar zo zijn er zoveel op te merken. De opleidingen die niet zijn afgemaakt, het carrièrebeeld dat al gauw in de spreekwoordelijke twaalf ambachten en dertien ongelukken loopt, de vestigingsplaats die 100 kilometer afwijkt van de gewenste regio (met geen notitie daarbij dat men verhuisbereid is) en een volledig gebrek aan aansluiting met de branche. Ik vraag mij werkelijk af hoe men links en rechts in het bedrijfsleven de vacatures nog invult, want van de bulk van sollicitanten moet je het echt niet hebben.

Liever en beter gebruik ik die beroemde kogel. Gericht mensen benaderen, mensen die je kent, die je eerder hebt gesproken of die – jawel – eerder hebben gesolliciteerd. Daar is het seizoen dus al een keer overheen gegaan. Levert een betere oogst op. Kleiner, maar fijner. In ieder geval meer kwaliteit. Zo zal ook deze vacature zeker worden ingevuld: kwalitatief, in plaats van “laat maar eens wat cv’s zien”.

Maar toch, terugkerend naar de eerste regel. Eén van mijn kandidaten, overigens afkomstig uit diezelfde respons – want onder het kaf kun je als je goed zoekt zeker ook nog wel koren aantreffen, het is heus niet alleen maar 100% kommer & kwel – is door mijn opdrachtgever gewogen, maar niet zwaar genoeg bevonden. Hij vond, in alle ernst, dat de kandidaat onvoldoende zijn huiswerk had gedaan. Immers, hij was al een tijdje zonder werk en ook al zo’n drie weken in de procedure. Dan zou je eigenlijk de (recreatie-)markt moeten op- en ingaan, dan ga je kampeerwinkels en tuincentra bezoeken. Dan ga je ook eens over de grenzen kijken, in België en in Duitsland, wat toch zijn toekomstige werkgebieden zouden worden. En dan zou het ook niet misstaan, en je positie en belangstelling extra onderstrepen, als je een klein maar degelijk concurrentieonderzoekje had gedaan.

Goedemorgen!

Die opdrachtgever (een zestiger) heeft gelijk. Eigenlijk zou het zo moeten gaan. Ik begrijp zijn kritiek. Maar we leven thans in 2012. De Facebook-generatie en zo. Dus de kandidaat vindt dat er wel hele hoge, om niet te zeggen onrealistische eisen aan de nieuwe man worden gesteld, vooral als deze nog niet is aangetrokken. Ook die kandidaat (een dertiger) heeft gelijk.

Zeker met in gedachten wat hierboven over de arbeidsmarkt is opgeschreven, moet je je oprecht afvragen of je dat van een kandidaat allemaal nog wel mag verwachten, anno nu.

De vraag stellen is hem beantwoorden.

Dit is een aanloopje naar een volgende blog, later deze maand, die zal gaan over VDL, cq Nedcar en ASML. Grote bedrijven in “mijn” achtertuin, met nog grotere en wat mij betreft enerzijds begrijpelijke (VDL) en anderzijds gevaarlijke (ASML) plannen. Hoe gaan we die realiseren?

Wat is normaal en wat vind je normaal? En vooral: wat past er in en bij ‘de tijd’?

Wat vind je eigenlijk zelf?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.