RAFELIGE RANDEN

Reizen met Charley.

John Steinbeck reed bijna 53 jaar geleden met zijn Rocinante en poedel Charley van oost naar west en via het diepe zuiden weer terug naar New York. Dwars door Amerika. Om onder andere te beschrijven dat Amerikanen weliswaar zeer verschillend zijn, maar dat de overeenkomsten nog groter zijn. “De Amerikaan bestaat.” Wat hem bijvoorbeeld opviel, was de enorme bedrijvigheid in en rond de steden. Een krioelende dynamiek zodra je een bewoond gebied nadert. Iedereen met een missie, een plan. Snel, snel, snel. Ronkende motoren, uitlaatgassen, razend verkeer. Hij werd er gek van. Maar ook zielsgelukkig als hij zijn tot camper omgebouwde pick-up truck ergens langs een riviertje kon zetten, aan de voet van een berg of de rand van een woestijn. Sterke koffie, Charley laten plassen en tijd voor reflectie. Even niet alle spieren en zintuigen gespannen om zijn auto door het razende verkeer te sturen, met altijd die levensgrote kans om te verdwalen.

Zelden heb ik twee boeken gelezen die mij zo hebben geïnspireerd en bijna direct aansluitend zoveel rijker hebben gemaakt. Travels with Charley en Reizen zonder John.

Waar Steinbeck er een paar maanden voor uittrok, Amerika van Sag Harbour tot Seattle en van Carmel naar New York, ligt dat in mijn situatie en binnen Europa wat minder voor de hand. Dat moet je opdelen in – als we het toch over Charley en Siebe hebben – hapklare brokken. De rafelige randen van Europa, van de Noordkaap tot Gibraltar, van Piraeus tot Kaap Finisterre en van Palermo tot Tallinn. Tijd genoeg.

Nu dus het noorden van Spanje en Portugal, plus het zuidwesten van Engeland. En weer thuis. Drie weken op reis. Ik kan het iedereen aanbevelen, om te ervaren hoe het voelt als je je eigen telefoonnummer niet meer weet, wachtwoorden bent vergeten en je oprecht afvraagt waarom je toch al die berichtjes in je mailbox krijgt. Pietje is op LinkedIn vriendjes geworden met Jantje en Truus heeft gereageerd op haar foto op Facebook. Nou ja, houd ik dat bij? Wil ik dat allemaal weten?

Het ware leven aan deze randen van Europa 2013 is omgekeerd aan de bevindingen van Steinbeck. Zodra je de meeste steden en dorpen bereikt, zie je economische wildernis. Nergens files of andere rijen. Rust, plek en ruimte, met links en rechts verlaten industrieterreinen, overwoekerde emplacementen die ooit zijn opgezet als logistiek centrum. Fabrieken die gesloten zijn. Te koop en te huur. Over de middenstand en de horeca hadden we het de vorige keer al gehad. Ook: Europeanen verschillen onderling veel. Zoek de overeenkomsten in taal, cultuur, geschiedenis, politiek, economie en religie. Om maar eens wat zijstraten te noemen. Nou, dan ben je wel even bezig, want “de Europeaan” bestaat niet. Voor die constatering hoef ik niet eerst naar Griekenland en vervolgens naar Estland te rijden.

DE HARDE CIJFERS

Gisteren kwam dit financieel/economische nieuws via Eurostat, het statistiekbureau van de Europese Commissie, naar buiten. Ik vind het meer maatschappelijk nieuws:

“Consumenten en ondernemers binnen de eurozone zijn nog altijd pessimistisch over de economie. Verder verslechterde het economisch sentiment en bedrijfsklimaat in april opnieuw en waren ondernemers in de industrie- en dienstensector wederom negatiever dan een maand eerder. Ook bedrijven in de dienstensector waren deze maand opnieuw niet optimistisch. De index die dit vertrouwenscijfer meet, kwam in april uit op -11,1, van -7,0 in de maand ervoor. Eerder werd voor maart nog een indexniveau van -6,7 gemeld. Het economisch sentiment verslechterde naar 88,6 van 90,1 vorige maand. Dit was slechter dan de verwachte daling tot 89,4. De index die het bedrijfsklimaat meet kwam in april uit op -0,93, duidelijk slechter dan de -0,75 een maand eerder. Eerder werd voor maart nog een cijfer van -0,86 gerapporteerd.”

Maar als je meet hoe gelukkig met name jonge mensen zich voelen, dan valt die crisis schijnbaar nogal mee. Ze hebben hun nieuwe goden vast omarmd, en putten daar alle hoop, troost en vreugde uit. Apple en Samsung. De opgehouden hand wordt toch wel gevuld. Dat geldt voor individuen, op grotere schaal ook voor landen en is nog steeds een belangrijk verschil tussen Europa en Amerika. En dat verandert niet, want Amerika boekt een groeicijfer van bijna 3%. Dat noemen ze daar overigens “tegenvallend”. Moet je straks meemaken hoe we hier victorie kraaien als er plotseling een half procentje groei hier of daar uit de bus komt… In Amerika gaan ze hoe dan ook vooruit. En aan deze kant van de oceaan blijft het maar krimpen. Daar helpt straks ook geen rentebesluit van de ECB aan. Het gaat niet om een kwartje meer of minder, het gaat om vertrouwen. Met elkaar en in elkaar. En om heel hard werken.

Het ene hebben we niet en het andere willen we niet, of kunnen we niet meer opbrengen. Het hoeft ook niet, want in Europa krijgt alles en iedereen toch wel geld.

Daarom: het gaat eigenlijk best goed, we voelen ons senang en er is helemaal niet zo veel aan de hand. Wees gewoon een beetje optimistisch, dan komt alles voor elkaar. We moeten die negatieve gevoelens eens aan de kant zetten. Het nieuwe normaal, of, minder rozig, ze weten niet beter.

Ondertussen kijk ik nu al weer uit naar de volgende rafelige rand die ik zal ervaren.

Plymouth
Het gaat altijd op en neer. Goede en slechte tijden wisselen elkaar af. Zoals je nooit alleen maar kunt winnen, kun je ook nooit alleen maar verliezen. Dat leert ons de geschiedenis.

2 reacties op ‘RAFELIGE RANDEN

  1. Dag Ton,

    Ik lees je columns altijd trouw. Omdat ze zo goed geschreven zijn en er altijd wel een ‘eyeopener’in zit.
    Voor jou info: deze keer kwam ie verminkt in mijn mailbox. Verder klikken ging wel. Dan kom je op je blogsite en daar is alles keurig leesbaar en opgemaakt.

    Ik weet niet of het aan jouw software ligt of aan de onze.
    Maar ik wilde het je toch even laten zien. Zie onder in deze mail dus.

    Gr
    Hans

    Like

    1. Beste Hans,

      Dank voor je compliment. Ik weet dat je me ‘volgt’, net als veel anderen trouwens, en daarom hou ik ook zo’n site bij. Dan is het ook leuk om dit soort feedback te krijgen. Attent!

      Ter informatie: het ligt niet aan jou, maar een beetje bij mij en een beetje bij WordPress, waardoor het knippen en plakken vanuit Word niet goed meer gaat. Dat ga ik dus anders doen in het vervolg.

      Sorry voor het ongemak.

      Like

Wat vind je eigenlijk zelf?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.