GROTE WINNAAR, DIKKE VERLIEZER

Wat kan een potje voetbal toch heerlijk zijn. Eén zwaluw maakt nog geen zomer, maar duidelijk is dat terwijl de herfststormen in aantocht zijn het voorjaar in Rotterdam-Zuid is aangebroken. Ik wenste Arne Slot eerder al veel succes, maar was sceptisch. Been there and seen it, dat was zo ongeveer de strekking. Maar wat ik nu zie doet me bijna duizelen. Feyenoord was gisteravond in de eerste helft tegen Slavia Praag Europese top. En ja, ik heb opnieuw gedanst en gezongen, samen met Oscar.

Voor mij blijft de Conference League een strijd om de Kneuzencup, waarvan ik nu al weet dat de eerste winnaar over een half jaar Tottenham Hotspur of AS Roma zal zijn. Maar ik wil zeker niets afdoen aan de prestatie van Feyenoord, integendeel. Het kan op die manier een prima podium zijn om je aan op te trekken, om niet in die paar Europese duels die je kunt spelen steeds maar weer vernederd te worden. Niet goed voor de club, niet goed voor de supporters (zie mij). Zullen we ons die cup dan maar voorstellen als een soort reddingsboei?

Arne Slot mag van mij even zweven, zoals die ene zwaluw. (Photo by Spiros Kariofillis on Unsplash)

Arne Slot is hard bezig zich te vestigen als fenomeen. Het gaat verder dan een knappe prestatie, om Feyenoord met enkele weken op dit niveau te krijgen. De kracht van een volle Kuip, met die hartstochtelijke aanhang waar spelers en staf van Slavia gisteravond letterlijk bang van werden, is buitengewoon. En kan verwoestend zijn. Geldt ook voor eigen spelers die even niet uit de verf komen. Er is bijna geen aanvaller die in zijn eerste jaar in dat stadion meteen uitblinkt. Vorig jaar Bryan Linssen, nu Alireza Jahanbakhsh. Ze moeten wennen aan die twee volle en schreeuwende ringen. Voetbal is emotie. Het lijkt wel in Rotterdam te zijn uitgevonden. Je moet maar afwachten hoe dat straks in een nieuw stadion gaat uitpakken. Maar goed, Slot lijkt die potentie toch op de juiste waarde te hebben geschat. De credits gaan naar hem. Voorlopig is hij daarmee de grote winnaar.

De dikke verliezer van deze week wordt Ronald Koeman. Soms moet je je dromen maar niet najagen. Het kan zich dan als een boemerang tegen je keren. Je hebt te veel geïdealiseerd, bent losgezongen van de realiteit. Eerder al bijvoorbeeld hier geschreven dat Koeman het niet gaat redden in Barcelona, dus nieuws is dat niet meer. Maar dat het zó snel en ontluisterend zou zijn? Ik wil er wel iets aan toevoegen, over het waarom dat Koeman geen man is voor een club als Barcelona. Of Everton. Of Benfica. Of Valencia. Zo zag ik hem afgelopen woensdagavond langs de lijn bij Benfica, scherp van de zijkant genomen door een hele goede cameraman. En ik dacht, moet jij niet eens een behaatje gaan vragen aan Bartina?

Koeman mist als trainer steeds meer de uitstraling die nodig is in het rondreizende circus dat “internationaal topvoetbal” wordt genoemd. Vergelijk zijn presentatie met die van generatiegenoten als Pep Guardiola, Jürgen Klopp en Zinedine Zidane. Het verschil kan gemaakt worden door 15 kilo aan lichaamsgewicht. Zijn het niet diezelfde trainers die altijd doceren dat het om de details gaat? Dat de smalle grens tussen winnen en verliezen in kleine dingen zit? Ik vind 15 kilo geen klein ding, hij komt er niet mee weg. Louis van Gaal heeft (ook) dat goed begrepen, en voor zijn presentatie als nieuwe coach van het grote Oranje had hij ervoor gezorgd dat hij ongeveer een gelijk aantal kilo’s was afgevallen. Kijk, het gaat om de details. Ben ik nou zo slim, of zijn jullie zo dom?

OK, na morgen te hebben verloren van Atlético Madrid kan Ronald even rust nemen. Hij heeft het verdiend (…). Want ik blijf hem een sympathieke gast vinden. Het is alleen jammer dat hij op een breder vlak niet goed wordt begeleid, zoals Cees van Nieuwenhuizen dat voorheen met Guus Hiddink deed. Ik heb nog wel een carrièretip voor hem en de KNVB: laat hem na “Qatar” terugkeren en zijn actieve loopbaan afsluiten bij het Nederlands Elftal. Weg bij de wekelijkse intensiteit die de Champions League nu eenmaal eist.

Trouwens, ik wil u nog wel even een primeurtje geven over zijn opvolging in Camp Nou. Dat wordt Antonio Conte. Eind van de afgelopen maand heb ik – laten we het discreet houden – een paar keer contact gehad met Enric Masip. Dat is de rechterhand van Joan Laporta, de machtigste man bij de Catalanen. Hij vroeg me wat wijsheid is. En dat heb ik hem geantwoord. Weg met Koeman, zet de deur open voor Conte. Over persoonlijkheid, attitude en uitstraling gesproken. Maar met alle respect voor onze Groninger.

Wat vind je eigenlijk zelf?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.