Eerlijk gezegd in het me wel meegevallen met dat Nederlandse voetbal. Omdat ik hier eerder heb geschreven over alle bedreigingen en dubieuze benoemingen, wil ik toch wel even terugkijken. Een toets.
Eerst Oranje dan maar. Die Xavi laat zich in ieder geval niet gek maken. Volgens mij heeft hij echt wel een goede gedachte waar het met dat nationale elftal naar toe moet, en raakt hij niet van slag door welke vijfde colonne dan ook. Dat valt te prijzen. Hij heeft in die paar wedstrijden ook het grote ongelijk van zijn voorganger Ronald Koeman bevestigd. Ik heb gezegd ‘het voordeel van de twijfel’ en tot op heden is dat op zijn plaats. Nee, Oranje wordt nog altijd zeker geen Europees kampioen, maar dat ligt niet in de eerste plaats aan Xavi. Laat hem nog maar even.
En Feyenoord dan? Giovanni van Bronckhorst blijft – de Wet van Westphal – onvoorstelbaar consequent in doen en laten. Gio is Gio. Ooit een fantastische linksback, maar een domme voetbalcoach. Geen verstand van tactiek, managerial een 0. Dat is hier al zo vaak benoemd en met vele voorbeelden gestaafd, dus genoeg daarover. De positieve hype rond die club dankzij een resultaat in de Champions League tegen Como, is sterk overdreven. Het verschil wordt vooral gemaakt door Anis Hadj Moussa, alhoewel het begrip “één grote familie” zeker door Van Bronckhorst wordt omarmd. Dat bleek wel weer uit die omarming van Hadj Moussa door Sem Steijn, toch?
VOER VOOR PSYCHOLOGEN
Maar ik heb de vorige keer al geschreven dat het zou kunnen gaan werken, de combi met Sipke Hulshoff die juist wél tactisch heel sterk is. Daarenboven heb ik een hoge pet op van veldtrainer Said Bakkati. Als Van Bronckhorst dan maar blijft luisteren naar zijn twee collega’s. Maar de man is daar misschien wel te ijdel voor. Hoe hij in persconferenties getuigt van de complimenten die hij had gekregen van een (confronterend) karaktertype als Hansi Flick (Barcelona), maar ook van Cesc Fàbregas (Como) vind ik aandoenlijk. Voer voor psychologen. Dat is dus de trainer van de winnaar van de Kuip Cup. Zo weinig zelfzeker; kijk eens hoe goed ik bezig ben! Jullie zien dat misschien niet, maar ik doe er wel degelijk toe. Nee, Gio, je doet er niet toe. Sipke, Said en Anis redden je voorlopig.
Ik heb eens even zitten tellen, en Robin van Persie had vorig jaar na tien competitiewedstrijden nota bene één punt meer. We weten met z’n allen hoe dat is afgelopen. Ja, het is allemaal wel wat anders nu op Zuid, maar ik zie Feyenoord dankzij Van Bronckhorst echt geen kampioen worden. Maar de kerst zal hij wel halen ☹.
Ondertussen wilde ik afsluiten met de bevestiging van een, vooral voor mijzelf, zeer opmerkelijke verandering in relatie tot Feyenoord. Een paar regels, zo dacht ik. Maar het is een heel (eigen) verhaal geworden. Wordt aldus en meteen vervolgd.
