CHANGE.ORG

Het past bij uitstek in deze tijd. En dit is nu eens een groot voordeel van de sociale media. Nee, het is niet altijd alleen maar slecht, oppervlakkig, kinderachtig en gezocht. Onlangs hadden we de Panama Papers. Een feestje, niet alleen voor journalisten. Met iedere dag wel weer slachtoffers voor het goede doel: eerlijk zijn en verantwoordelijkheid nemen.

Pak zou zo’n Bert Meerstadt. Dat is die knaap die links en rechts wat commissariaten invulde en daarvoor drie jaartjes als “zelfstandig ondernemer” opereerde, op een adresje als de Nederlandse Spoorwegen een slagveld achterliet en tenslotte links en rechts ook nog wat in de rondte adviseerde. Oh ja, dat ging natuurlijk over communicatie en marketing. Want hij is niet van de straat, deze Bert. Zelfs ooit consultant voor McKinsey & Company in Amsterdam, Londen en Seattle; INSEAD in Fontainebleau. Toe maar. Die zal het dus wel weten.

Ik ben Bert en weet alles van communicatie

Nee dus. Geconfronteerd met zijn naam in de Panama Papers, veronderstelt hij doodleuk dat het iemand anders betreft. Want er staat Bert, en hij ondertekent dat soort stukken altijd met zijn volledige voornaam, die Albertus luidt. Maar het wordt nog gekker. Want in datzelfde telefonische interview zegt hij dat het adres ook al niet klopt. Dom, dom, dom. Hij woont niet op adres, nee, dat zal wel. Maar het huis staat wel op zijn naam. Albertus Meerstadt. Dan is 1 + 1 gewoon 2. Een rekensom waar je geen MBA in Fontainebleau voor hoeft te doen, toch?

Deze gladiool lijkt mij nu toch wel volledig afgebrand. Hij heeft zijn openbare erebaantjes opgezegd, er haastig bij zeggend dat hij dat toch al van plan was. Typerend. En dat voor iemand met die vorming, achtergrond en ervaring.

Eerlijk zijn en verantwoordelijkheid nemen. Bertje heeft niets geleerd, wil zichzelf niet verbeteren en denkt de wijsheid in pacht te hebben. Waarom ik zo fel ben? Omdat dit soort lieden niet alleen staan. Het is met recht een soort (zoekt soort). Neus in de wind, en ieder ander is gek. Ze denken dat ze kunnen doen en laten wat ze willen. Maar het mooie van zoiets als de Panama Papers nu, want morgen komen er weer andere “leaks”, is dat diezelfde soort er voor het eerst, zo lijkt het wel, niet meer volstrekt achteloos mee weg komt. De macht van transparantie, en dat gaat nu dus veel verder dan destijds Marcel van Dam met zijn Exota.

Zo kwam ik vandaag bij een hele grote andere misser uit. Heeft ook al met communicatie, gedrag en reputatie te maken. Iedereen kan het lezen, beoordelen dan wel veroordelen en laten weten wat hij of zij vindt. Kijk, dat heeft impact. Voor de goede zaak: eerlijk zijn en verantwoordelijkheid nemen. Unilever heeft tbv het merk Axe drie jaar geleden een reclamestunt op Ibiza uitgehaald, waarbij een ernstig slachtoffer is gevallen. De Madrileense docente Yaiza Schmöhe is gaandeweg alleen maar nóg zieker geworden omdat ze juridisch, maar ook persoonlijk geen enkel gehoor vindt. Via de geweldige site van change.org kun je lezen wat er aan de hand is, het waarom en hoe. De andere kant van het gelijk. En je kunt een petitie tekenen, al dan niet van commentaar voorzien.

Binnen een week hebben meer dan een kwart miljoen mensen, waaronder ikzelf, de petitie van Yaiza Schmöhe op change.org ondertekend. Per uur komen er 500 nieuwe handtekeningen bij.

Ondertussen zegt Unilever dat het allemaal de schuld is van het reclamebureau, en dat de firma er dus niks mee te maken heeft. Dom, dom, dom. Want hier ga je niet lekkerder van ruiken; dit stinkt een uur in de wind! Kijk even op dit clipje wat er gebeurt. De deelnemer ligt op het uiteinde van een grote, half opgeblazen luchtmatras op het water. Vanaf een toren naast het andere uiteinde van de matras springen vervolgens twee mensen naar beneden. Als zij op de matras belanden schiet de deelnemer aan het andere uiteinde enkele meters de lucht in en valt dan in het water.

Lachen!

‘Meestal ga je zo’n vijf meter de lucht in, wat niet erg gevaarlijk is”, zei Schmöle tegen de krant La Vanguardia. Maar de organisator bracht op het laatste moment enkele wijzigingen aan, want dan wordt het allemaal nóg leuker. Meer spektakel, want dat willen de mensen. Dus sprongen plotseling niet twee, maar drie mensen van de toren op het matras. Schmöle werd daardoor bijna een echte ruimtevaarder. Ze bereikte een hoogte van niet minder dan 12,5 meter, en kwam plat met haar gezicht terug op aarde. In dit geval de harde waterspiegel. Behalve bloeduitstortingen liep ze diplopie op, dubbelziendheid. Daardoor kan ze haar vak als lerares niet meer uitoefenen.

Ik ben blij dat de tijden veranderen.

Wat vind je eigenlijk zelf?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.