Helemaal ‘in the mood’ om het vierde en waarschijnlijke slotdeeltje van mijn “Passage to India” te schrijven, kom ik er hier en nu natuurlijk niet onderuit om dat roer om te gooien. Want de actualiteit gebiedt grote waardering voor Robert Eenhoorn en Dévy Rigaux, de nieuwe directie van Feyenoord. En laat ik vooral ook gezien het nabije verleden, daarom toch maar even stilstaan bij de exit van Robin van Persie. Hè hè, daar heb je inderdaad niet meer dan een weekje voor nodig. Die knul heeft zó ernstig en zó opzichtig gefaald, dat je er van mij als nieuwkomer ook een achternamiddag over had mogen doen. Met een beetje kijk op voetbal, en verstand van mensen, zit er dan geen streep licht meer tussen aanblijven of opzouten. Dat je dat dan ook doorzet, als volslagen nieuweling in het oog van de storm, vind ik hoopgevend en getuigen van klasse.
Dick Advocaat denkt daar heel anders over. Waarschijnlijk kost hem dat een mogelijke aanstelling bij – in zijn eigen woorden – “het grote Feyenoord”. Een 38-jarige blaag die met een weekje evalueren de trainer op straat zet. Welkom in de grotemensenwereld, Dick. We kunnen van alles over je zeggen, maar zo naïef ben je toch niet? Wilde je je tijdelijke stiefzoon wellicht wat uit de wind zetten? Ik had je wel een jaar, een volledig overgangsseizoen, als vaste man bij die club gezien. Je hebt je in de afgelopen paar maanden goed kunnen informeren, je weet precies wat de mogelijkheden en de onmogelijkheden daar zijn. Wie kan blijven, wie weg wil, wie weg moet en wie er waar bij zou moeten komen. Zo heb je geen inwerkperiode nodig – je weet alles al, in een groot bad met nieuwkomers – en kun je direct na het WK om de hoek van je geliefde Den Haag aan de slag. Lekker dichtbij. Bij “het grote Feyenoord”; opa’s laatste kunstje. Alhoewel, bij Advocaat weet je dat nooit. Die sterft in het harnas, en ik bedoel dat als compliment.
Bij Celtic, een andere club die ik om verschillende redenen volg, is iets vergelijkbaars aan de hand. Martin O’Neill, ook al 74, is in het afgelopen seizoen nota bene twee keer als interim manager ingesprongen na peilloos slechte keuzes voor trainers daar. En hij gaat er in Glasgow toch nog vandoor met niet alleen de bekerwinst, maar ook de landstitel. Nou is die vaste aanstelling voor 2026/2027, met een optie voor een tweede seizoen, niet rimpelloos verlopen.
OVER IEREN EN PALESTIJNEN
Zijn concurrent voor de managerspositie bij Celtic was Robbie Keane, en die was het waarschijnlijk ook geworden als hij twee jaar geleden tijdig was opgestapt bij Maccabi Tel Aviv. Huh? Keane was daar als trainer succesvol, had zijn eigen staf gevormd en weigerde ‘met z’n allen’ te vertrekken nadat Israël Gaza begon te zuiveren. Dat ligt heel erg gevoelig in Ierland. Keane is een voormalig Iers international, en Celtic is meer Iers dan Schots. Ierland en de Ieren voelen zich heel erg verbonden met de Palestijnen, wat natuurlijk te maken heeft met de Britse bezetting, nog steeds aan de orde in Noord-Ierland, en alle gruweldaden die de Britten vele honderden jaren hebben gepleegd tegenover de Ierse bevolking, de Ierse cultuur en het leegroven van een heel eiland. Sport en politiek moet je altijd gescheiden houden, toch? (Give Me a Break.)
Voetbal dus. Ik ben redelijk optimistisch over Feyenoord, waar al snel de naam van Oliver Glasner als nieuwe man rondging. Een droomkandidaat, en als zo’n naam eenmaal valt, kun je eigenlijk niet meer aan komen zetten met een Van Bommel, of een Schreuder. Dat zijn vierde keuzes. Ik ben erg benieuwd, maar Glasner wordt het niet. Die kiest voor AC Milan, en dat heeft zeker te maken met de staat, de tegenwoordige reputatie en de internationale resultaten van het Nederlandse voetbal.
Pak nou Oranje, nu we toch zo lekker actueel bezig zijn. Samengesteld op basis van het profiel voor een ideale schoonzoon. Geen leider, niet één beest die het zaakje waar nodig voor, tijdens of na de wedstrijd eens even wakker schudt. Technisch gezien ontbeert die hele selectie een goede spits, ze hebben geen spelmaker en achterin is Virgil van Dijk (34) al geruime tijd over zijn houdbaarheidsdatum voor de internationale top. Ronald Koeman heeft een hekel aan vernieuwing en verjonging; een frisse wind, creatief enthousiasme en doorselecteren is voor hem allemaal onbegonnen werk. Memphis Depay (32), Nathan Aké (31), Marten de Roon (35), Wout Weghorst (33). Het valt me alles mee dat hij Georginio Wijnaldum thuis heeft achtergelaten. Ja, dan word je natuurlijk geen wereldkampioen.
Een detail (detail?) als afsluiter, mogelijk ook wel typerend voor het overall niveau rond dit toernooi in zijn algemeenheid en het Nederlands Elftal in het bijzonder. Ze kunnen zelf(s) niet eens de eigen naam van de spelers altijd goed spellen. F. De Jong en Van De Ven. Wie ziet dat? Wie weet dat? Maar als ik Frenkie de Jong was, toch een leuke, verstandige, blonde en Hollandse jongen, zou ik het wel prettig vinden om mijn eigen naam goed gespeld op mijn rug te dragen, voor het oog van de wereld.
Bij Louis Van Gaal was dìt niet gebeurd.

