STIJF VOOR DE TELEVISIE (I)

De late zondagmiddag. De hond uitgelaten, en voor straks iets eenvoudigs uit de diepvries. Geen zorgen, geen haast, geen bijzonderheden. Tijd voor een blog. Ik was er klaar voor, had een mooi onderwerp. Maar ik ben pas nu aan het schrijven. Niet in de late zondagmiddag, maar op de vroege maandagmorgen. Geen zorgen, geen haast. Maar wel een bijzondere middag en avond, die ik vanaf vijf uur tot tegen twaalven onafgebroken en bijna stijf voor de televisie heb doorgebracht. Niks schrijven, alleen maar kijken en luisteren. Ben ik zo’n televisiekijker? Helemaal niet, er zijn dagen dat het ding niet aan staat. Tamelijk zorgvuldig kies ik mijn momenten. En die waren er deze zondag, 11 oktober 2020, volop. Onverwacht en ongemeen boeiend.

Ja, er was voetbal. Oranje tegen Bosnië-Herzegovina. Mwahh, wil ik toch niet naar kijken. Zonder publiek, en sowieso niks aan. Die Nations League gaat nergens over. Maar ja, de tweede wedstrijd voor Frank de Boer. Met die aansprekende erfenis van Ronald Koeman, die het op internationaal clubniveau nooit echt goed heeft gedaan, maar met Nederland zeer verrassende resultaten heeft geboekt. Dat weet iedereen. Koeman heeft de harten weer terugveroverd, het nieuwe kippenvel bij het volkslied. Met als persoonlijke bonus een aanstelling bij zijn geliefde Barcelona. Lees hier hoe dat gaat aflopen.

Maar niet alleen Barcelona heeft de verkeerde trainer gekozen. De Boer vind ik absoluut een miskleun. Aan de andere kant had ik met mezelf afgesproken voorzichtig te zijn. Geef hem een kans. Hij zal toch wel niet voor niets vier keer op rij kampioen met Ajax zijn geworden. Die jongen miste gewoon spruitjes, drop en kroketten in het verre en boze buitenland, waar hij iedere keer maar weer na enkele maanden en soms weken, met pek en veren de grote stad werd uitgejaagd: Milaan, Londen, Atlanta USA. Maar hij is van goede wil, fatsoenlijk ook. Wie weet werkt het bij het nationale team.

Dat spookte tegen vijven allemaal weer even door m’n hoofd toen ik aan een nieuwe blog wilde beginnen. Oranje is iets aparts, als een feniks uit de as herrezen. Hoe nu verder? Ik kon de verleiding niet weerstaan om even te gaan kijken, waarom ook niet? En ik ben niet geschrokken van het vertoonde spel, het gebrek aan creativiteit, het ontbreken van de ijzeren wil en de kennelijke afwezigheid van een tactisch plan met opdrachten. Nee, ik werd alleen maar bevestigd. Dit is terug naar de periode-Danny Blind. Met alleen maar gemiste hoofdtoernooien. Blind heeft voor breed en oprecht medelijden in die toch keiharde, internationale voetbalwereld gezorgd; dat was eigenlijk zijn enige prestatie. Hoe kan een spectaculaire voetbalnatie zó afglijden? Nou, gewoon, zet de evident verkeerde man voor de groep-in-opbouw.

En dat is nu dus Frank de Boer. Hoe gek is die benoeming, als Louis van Gaal beschikbaar is en wel trek in deze klus zou hebben gehad? In het bedrijfsleven is een proeftijd van twee maanden niet ongebruikelijk, voordat je een min of meer vaste aanstelling krijgt. Zullen we daar in dit geval dan maar twee wedstrijden van maken? Weg met De Boer, die knul kan dit niet. Ik heb een waardeloze vertoning gezien – nadat het vorige week tegen Mexico ook al helemaal fout was gelopen – met een verkeerd selectiebeleid, een gekke opstelling en het (te lang) uitblijven van bepalende wissels. Alles mis. En na afloop, dat maakte deze lange televisieavond mede zo fascinerend, wéér het (gelaten) halen van het eigen gelijk, het grotendeels vergoelijken van een wanprestatie. De Wet van Westphal: ‘mensen zijn onvoorstelbaar consequent’.

‘GOED VAN START’

Bij Ajax heeft De Boer internationaal niks klaargemaakt. Zijn kampioensploeg werd doorgaans met drie of vier doelpunten verschil afgeslacht. Maar De Boer vond altijd dat “we beter waren”. De verschillende verslaggevers in die jaren kwamen daar niet doorheen. Ja, maar, je bent uitgeschakeld. Dat kon toch niet de bedoeling zijn, tegen deze tegenstander? (Red Bull Salzburg, Rapid Wien, Dnjepr Dnjepropetrovsk.) “Maar we waren beter… op dit niveau…” en “we hebben veel kansen gecreëerd, zijn goed van start gegaan”. Die geschiedenis herhaalde zich letterlijk, deze zondag. Gelukkig heeft Koeman plaatsing voor EURO 2020 al afgedwongen, maar met De Boer aan het roer hebben we daar helemaal niks te te zoeken. Dat wordt dus weer spitsroeden lopen, waarna er alsnog een nieuwe trainer zal worden aangesteld. Bij de KNVB moet de gifbeker eerst helemaal worden leeggedronken, het Blind-effect. Er verandert ook niks.

Maar nu is mijn schriftje vol. Geen plek meer. Terwijl mijn onderwerp Tommy Wieringa was, met een beetje corona en een nog kleiner beetje Trump. Want dat zijn beide natuurlijk de kwesties waar het echt om gaat, in deze tijd. Morgen dan maar? Dan vertel ik u ook meteen over de rest van mijn televisieavond, want dat waardeloze, maar veelzeggende potje voetbal was slechts het begin. Geen spijt. Desnoods maken we er een drieluik van. Dus tot straks.

Er zitten de nodige krenten in die brei van pap, maar je moet ze wel opzoeken. (Photo by Pinho on Unsplash)

Wat vind je eigenlijk zelf?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.