HET KON NIET FOUT GAAN

Hoe zou Jen-Hsun Huang, de gevallen topman van wat ooit ’s werelds meest waardevolle onderneming was, vannacht hebben geslapen? Gewoon, warm en lekker lepeltje/lepeltje met zijn Lori?

Het zijn klassiekers die iedereen zou kunnen zien aankomen. Maar onder het motto “It ain’t over till the fat lady sings” loopt de goegemeente van werknemers, investeerders, klanten, leveranciers en zelfs politici van over de hele wereld achter een grijzende man in een zwartleren jasje aan. Wat hij zegt is goed. Weer zo’n veelbetekenend bewijs dat het volk helden nodig heeft, ook al blijken ze dat niet te zijn. “We” willen volgen. Met elkaar. Als de meerderheid iets vindt, dan sluiten diezelfde “we” zich daar maar al te graag bij aan. Comfortabel toch, dan hoeven we niet zelf na te denken. Go with the flow. Het is goed zo.

Maar het was niet goed. Want inherent aan dat automatisme van kritiekloos volgen, aanpassen en meeveren, is dat die man in dat jasje, ‘Jensen’ Huang dus, zélf begint te denken dat hij niets meer fout kan doen. Hij dacht in zijn eentje Nvidia te kunnen runnen, met zo’n zestig vazallen – noem het gerust jaknikkers – die uitsluitend aan hem rapporteren. Rapporteren? Hem gelijk geven bedoel ik. Er zijn maar heel weinig Barack Obama’s die hun grootste criticasters, zoals Hillary Clinton, benoemen in hun ‘inner circle’. Omdat ze daar zelf zoveel beter van worden. Maar daar moet je wel heel intelligent voor zijn. Slimmer dan de tot voor kort zo gelauwerde Huang.

Met zoveel wind mee kan het niet meer fout gaan, wist Huang. Merkwaardig, want een belangrijk managementthema binnen Nvidia was dat je er altijd op voorbereid moet zijn dat je over dertig dagen niet meer bestaat. Dat past bij het surrealisme dat ieder leven op deze planeet thans beheerst. Alles valt weg, het is allemaal anders, niks is zeker. Morgen kun je in het complete donker zitten, letterlijk en figuurlijk.

Maar we leren er niks van. Huang zette zijn directe werknemers tegenover hun collega’s te kijk, foeterde hen uit om tot de ontdekking te komen dat ze altijd en overal achter hem bleven staan. Zie je wel, “Ik ben de Zonnekoning”, en dat speelde zich ook af in zijn privéleven. “Ik kan krijgen wie en wat ik wil”, en de bewijzen daarvan speelden zich steeds vaker af in het openbaar. Dat zijn die socials, weet je wel. Jensen tijdens een intiem diner met Alice, aan een rijk gevulde tafel waar je wel met twintig mensen van zou kunnen eten. Met een glaasje wijn proosten naar de iPhone-camera. Lori Mills Huang moet dat toch ook hebben gezien? Na een huwelijk van 41 jaar. En zo zijn er meer foto’s, waarbij ik Alice Huang naar Jensen Huang zie kijken als Máxima naar haar eigen prins op het witte paard, en zelfs de echte koning, Willem-Alexander.

Onaantastbaar, ik kan en mag alles. Ondertussen werd hij door Alice niet alleen van zijn moraliteit en geloofwaardigheid beroofd, maar ook van de nodige bedrijfsinformatie. Gevoelig en pikant, op ieder gebied. Van Alice ontbreekt inmiddels ieder spoor. Gek hè?

Die arme Jensen is niet de eerste, en zal zeker ook niet de laatste zijn. Maar de schandaalomvang met alle bijbehorende belangen is natuurlijk wel zonder precedent. Mensen worden naarmate ze omhoog klimmen op welke ladder dan ook, steeds kwetsbaarder. Overmoed en kennelijke onoverwinnelijkheid liggen op de loer.

Ze worden de absolute master van hun geheel eigen universe. Daar hoort misbruik bij, op verschillende terreinen.

Immers, wie doet me wat? Ze zijn blind geworden, terwijl ze nota bene onophoudelijk letterlijk in de spiegel kijken. Dat is dat leren jasje, waarvan bekend is dat in ieder geval één van zijn zogenaamd belangrijke en machtige onderdanen er precies ook zo eentje had. Volgen, na-apen, spiegelen, meedoen, erbij horen. Want zo zijn mensen.

Zet daar wat mij betreft autonomie – dat mag in verschillende gradaties – tegenover. Maar dat is minder normaal dan je zou denken. En als het dan instort, dan wenden diezelfde mensen zich net zo snel weer van je af. Je bent waardeloos geworden. We zoeken wel een nieuwe held.

Op naar de volgende Jensen. Ik heb met hem te doen. Geld vergoedt niet alles. Hij heeft onvoldoende niveau getoond om zichzelf te blijven. En heeft dus precies gedaan wat bijna al die mensen daar hoog op die ladders doen.

Wat vind je eigenlijk zelf?

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.